Ancient Greek · ~2 min
Lyric-Scene 4
Aristophanes, Βάτραχοι 4.3
Not analysed yet
νῦν σὸν ἔργον ἔστʼ, ἐπειδὴ
τὴν στολὴν εἴληφας ἥνπερ
εἶχες ἐξ ἀρχῆς πάλιν,
ἀνανεάζειν
καὶ βλέπειν αὖθις τὸ δεινόν,
τοῦ θεοῦ μεμνημένον
ᾧπερ εἰκάζεις σεαυτόν.
εἰ δὲ παραληρῶν ἁλώσει
κἀκβαλεῖς τι μαλθακόν,
αὖθις αἴρεσθαί σʼ ἀνάγκη
ʼσται πάλιν τὰ στρώματα.
οὐ κακῶς ὦνδρες παραινεῖτʼ,
ἀλλὰ καὐτὸς τυγχάνω ταῦτʼ
ἄρτι συννοούμενος.
ὅτι μὲν οὖν, ἢν χρηστὸν ᾖ τι,
ταῦτʼ ἀφαιρεῖσθαι πάλιν πειράσεταί
μʼ εὖ οἶδʼ ὅτι.
ἀλλʼ ὅμως ἐγὼ παρέξω
ʼμαυτὸν ἀνδρεῖον τὸ λῆμα
καὶ βλέποντʼ ὀρίγανον.
δεῖν δʼ ἔοικεν, ὡς ἀκούω
τῆς θύρας καὶ δὴ ψόφον.