Ancient Greek · ~2 min
Ι. ΕΠΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΕΙΑ, II. ΙΑΜΒΟΙ, lines 2-7
Babrius, Fabulae Aesopeae 2-7
Not analysed yet
(115) U+02D8 _U+02D8 _„νῦν“ φησί „σωθείην, ἵνα
ᾖ μοι δίδαγμα τοῦτο τοῦ λοιποῦ χρόνου. “
λύκος λέοντι συνέβαλεν πεφραγμένῳ
4 (88) νῦν ὀσπρίων ἄμητος
Τρέφων τὸ σῶμα μὴ τρυφήσῃς εἰς κόρον·
κόρος γάρ ἐστιν τῶν παθῶν ὑπηρέτης.
Ζῆν εὐτελῶς ἄμεινον ἢ τρυφᾶν ἔνι·
τρυφὴ γάρ ἐστι τῶν παθῶν ὑπηρέτης.
Λύκος πλανώμενός τις ἐν ἐρήμοις τόποις
κλίνοντος ἤδη πρὸς κατάδυσιν ἡλίου
δολιχὴν ἑαυτοῦ τὴν σκιὰν ἰδὼν ἔφη
„λέοντʼ ἐγὼ δέδοικα τηλικοῦτος ὥν,
πλέθρου δʼ ἔχων τὸ μῆκος; οὐ θηρῶν ἁπλῶς
πάντων δυνάστης ἀθρόως γενήσομαι; “
λύκον δὲ γαυρωθέντα καρτερὸς λέων
ἑλὼν κατήσθιʼ ὃ δʼ ἐβόησε μετανοῶν
„οἴησις ἡμῖν πημάτων παραιτία. “