Ι. ΕΠΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΕΙΑ, ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΙΜΑ

Ἀλώπηξ εἰς οἰκίαν ἐλθοῦσα ὑποκριτοῦ καὶ ἕκαστα τῶν αὐτοῦ σκευῶν διερευνωμένη εὗρεν καὶ κεφαλὴν μορμολυκείου ἐκεῖ εὐφυῶς κατεσκευασμένην· ἣν καὶ ἀναλαβοῦσα ταῖς χερσὶν ἔφη· ὦ οἵα κεφαλὴ †καὶ ἐγκέφαλον οὐκ ἔχει. “In Cor. 151 p. 91 (i. e. P1 Nev. 154) dactylorum vestigia observavit ipse Eb p. 97 (possis πρὸς μάνδραν, μία δʼ ἐξ αὐτῶν ὑπελείφθη |ἡδύ τι βοσκομένη). Verum haec quin ex ipso Babrio fluxerint qui universam paraphrasis illius compositionem et naturam perspexerit non dubitabit. Eiusdem generis sunt verba quae e Cor. 193 p. 369 excerpsit Eb: οἴμοι ἐγὼ ἐκ ποίας ταχυδρόμου ὁρμῆς ἐν ποίῳ μεθηρμόσθην καμπτῆρι πολυμόχθῳ. Byzantini haec sunt inventa diasceuastae et semibarbari, qui fabulas Parisinas sola Babrii recensione Bodleiana usus (cf. B 22 P1 14) pingui quodam et quaesito sermone renovavit. Gitlbauer mira inscitia non modo choliamborum Babrii paraphrases hexametris coercuit (278 =B 119; cf. 277: 283). sed ipsa quod vix credas Appian verba hexametris trimetrisque Margitae more coniunctis (286, cf. Appian. bell. civ. I 101). Similia dactylorum vestigia in Aphthonii potissimum fabulis invenies plurima: quod non observavit Gb fabularum originem omnino non curans. Cf. Aphth. 3 p. 324 Nev. ἡ φύσις ᾠδήν ὣς χρεμετίζειν οὐκ ἔμαθον, ᾄδειν δʼ ἐλάθοντο; 4 ἰξευτὴς τέττιγος ἀκούσας μετρεῖ τὴν θήραν ᾠδῆς μὲν πλέον οὐδὲν κτλ. ; 12 ὡς νόμος εἶχεν χὠ μὲν νικηθεὶς ὑποδὺς ἀπεκρύπτετο κλίνῃ (pro κλ. ὑ. ἀ.) ,ὁ (ὃς Μ1) δὲ νενικηκὼς ἀρθεὶς ἀνέκραγε μέγιστον (cf 29), τὴν νίκην κατάδηλον · 16 ipse titulus hexametrum fere explet: μῦθος ὁ τῶν ταύρων παραινῶν εἰς ὁμόνοιαν, deinde ἀπέκρινε καὶ καθʼ ἕκαστον; 23 οἱ παρὰ τὰς ὄχθας κτλ. ; 26 τὴν ἐν ἀγροῖς (-σι) προτιμῶν μετριότητα; 40 οἰηθεὶς δʼ εἶναι τοιοῦτον †οἷς ἀπελοῦτο λίμναις καὶ ποταμοῖς κτλ. Sed ipsa hac exemplorum copia Gitlbaueri sententia adeo non firmatur, ut labefactetur; videtur enim ipse sophista dactylorum rhythmum teretem et elegantem nimis adamasse, ut alii illius aetatis multi. Etiam Syntipae quae feruntur fabulae flosculis poeticis adeo sunt ornatae, ut dactylico interdum Sermone incedere videantur, cf. quod indicavit Eb Cor. 58 p. 36 =Synt. p. 23 M. μᾶλλον τῆς πολυμόχθου ἐμακάριζεν ὑπηρεσίας (ὑ. μακαρίζει). Sed haec quoque casu potiu atque malae scriptoris arti tribuenda, uam exemplari hexametris incluso. eque quae in Libanianis passim observantur, merentur fidem, quamuquam Huds. add. 238 =Cor. p. 155 sq. hexametri ambitum integra explent verba ἀλλήλους φοιτᾶν ἀδεῶς· σπενδώμεθα τοίνυν, sequuntur ἐπεὶ καὶ νῦν παρὰ τούτων ἡ ταραχή et οἳ δʼ οὐ σφόδρα θέλοντες. Quae si recte sunt disputata, haud pauca fabularum dactylicarum exempla a solo Gitlbauero proposita fide prorsus sunt destituta, incerta ad unum omnia Ne quid desideres, subicio indicem earum quas supra non recepi: