Ancient Greek · ~8 min
Ode 17 Ηίθεοι [ἢ] Θησεύς, lines Ode 17 Ηίθεοι [ἢ] Θησεύς.1-Ode 17 Ηίθεοι [ἢ] Θησεύς.80
Bacchylides, Διθύραμβοι Ode 17 Ηίθεοι [ἢ] Θησεύς.1-80
Not analysed yet
Κυανόπρῳρα μὲν ναῦς μενέκτυπον
Θησέα δὶς ἑπτά τʼ ἀγλαοὺς ἄγουσα
κούρους Ἰαόνων
Κρητικὸν τάμνε πέλαγος·
τηλαυγέϊ γὰρ [ἐν] φάρεϊ
βορήϊαι πίτνον αὖραι
κλυτᾶς ἕκατι π[ο]λεμαίγιδος Ἀθάνας·
κνίσεν τε Μίνωϊ κέαρ
ἱμεράμπυκος θεᾶς
Κύπριδος αἰνὰ δῶρα·
χεῖρα δʼ οὐκέτι παρθενικᾶς
ἄτερθʼ ἐράτυεν, θίγεν
δὲ λευκᾶν παρηΐδων·
βόασέ τʼ Ἐρίβοια χαλκο-
θώρακα Πανδίονος
ἔκγονον· ἴδεν δὲ Θησεύς,
μέλαν δʼ ὑπʼ ὀφρύων
δίνασεν ὄμμα, καρδίαν τέ ϝοι
σχέτλιον ἄμυξεν ἄλγος,
εἶρέν τε· Διὸς υἱὲ φερτάτου,
ὅσιον οὐκέτι τεᾶν
ἔσω κυβερνᾷς φρενῶν
θυμόν· ἴσχε μεγαλοῦχον ἥρως βίαν.
ὅ τι μὲν ἐκ θεῶν μοῖρα παγκρατὴς
ἄμμι κατένευσε καὶ Δίκας ῥέπει τά-
λαντον, πεπρωμέναν
αἶσαν ἐκπλήσομεν, ὅταν
ἔλθῃ· σὺ δὲ βαρεῖαν κάτε-
χε μῆτιν. εἰ καί σε κεδνὰ
τέκεν λέχει Διὸς ὑπὸ κρόταφον Ἴδας
μιγεῖσα Φοίνικος ἐρα-
τώνυμος κόρα βροτῶν
φέρτατον, ἀλλὰ κἀμὲ
Πιτθέος θυγάτηρ ἀφνεοῦ
πλαθεῖσα ποντίῳ τέκεν
Ποσειδᾶνι, χρύσεον
τέ ϝοι δόσαν ἰόπλοκοι
κάλυμμα Νηρηΐδες.
τῶ σε, πολέμαρχε Κνωσίων,
κέλομαι πολύστονον
ἐρύκεν ὕβριν· οὐ γὰρ ἂν θελοι-
μʼ ἀμβρότου ἐραννὸν Ἀοῦς
ἰδεῖν φάος, ἐπεί τινʼ ἠϊθ έω ν
σὺ δαμάσειας ἀέκον-
τα· πρόσθε χειρῶν βίαν
δείξομεν· τὰ δʼ ἐπιόντα δαίμων κρινεῖ.
τόσʼ εἶ]πεν ἀρέταιχμος ἥρως·
τάφον δὲ ναυβάται
φωτὸς] ὑπεράφανον
θάρσος· Ἁλίου τε γαμβρῷ χολώ[σατʼ ἦτορ,
ὕφαινέ τε ποταινίαν
μῆτιν, εἶπέν τε· μεγαλοσθενὲς
Ζεῦ πάτερ, ἄκουσον· εἴπερ μ[ε κούρ]α
Φοίνισσα λευκώλενος σοὶ τέκε,
νῦν πρόπεμπʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θ[οὰν
πυριέθειραν ἀστραπὰν
σᾶμʼ ἀρίγνωτον· εἰ
δὲ καὶ σὲ Τροιζηνία σεισίχθονι
φύτευσεν Αἴθρα Ποσει-
δᾶνι, τόνδε χρύσεον
χειρὸς ἀγλαὸν
ἔνεγκε κόσμον ἐκ βαθείας ἁλός,
δικὼν θράσει σῶμα πατρὸς ἐς δόμους.
εἴσεαι δʼ αἴ κʼ ἐμᾶς κλύῃ
Κρόνιος εὐχᾶς
ἀναξιβρόντας ὁ πάντων μεδ έω ν.
κλύε δʼ ἄμετρον εὐχὰν μεγασθενὴς
Ζεύς, ὑπέροχόν τε Μίνωϊ φύτευσε
τιμὰν φίλῳ θέλων
παιδὶ πανδερκέα θέμεν,
ἄστραψέ θʼ· ὁ δὲ θυμάρμενον
ἰδὼν τέρας πέτασε χεῖρας
κλυτὰν ἐς αἰθέρα μενεπτόλεμος ἥρως,
εἶρέν τε· Θησεῦ, σὺ τάδε
μὲν βλέπεις σαφῆ Διὸς
δῶρα· σὺ δʼ ὄρνυʼ ἐς βα-
ρύβρομον πέλαγος· Κρονίδας
δέ τοι πατὴρ ἄναξ τελεῖ
Ποσειδὰν ὑπέρτατον
κλέος χθόνα κατʼ ἠΰδενδρον.