Ancient Greek
1.417.2 to 1.419.5
Democritus, Testimonia 1.417.2-1.419.5
Unproofread scanNot analysed yet
60. [114 N.] —25. κρέσσον τὰ οἰκεία ἐλέγχειν ἁμαρτήματα ἢ τὰ ἄλλοτρία [Stob. III 13, 46]. 61. [14 N.] —26. οἷσιν ὁ τρόπος ἐστὶν εὐτάκτος, τοῖς τοιούτοις καὶ ὁ βίος εὖ τέτακται [Stob. III 37, 25]. 62. [38 N.] —27. ἀγαθὸν οὐ τὸ μὴ ἀδικεῖν, ἀλλὰ τὸ μηδὲ ἐθέλειν [Stob. III 9, 29]. 63. [106 N.] —28. εὐλογεῖν ἐπὶ καλοῖς ἔργοις καλόν· τὸ γὰρ ἐπὶ φλαύροις κιβδηλοῦ καὶ ἀπατεῶνος ἔργον [Stob. III 14, 8]. 64. [190 N.] —29. πολλοὶ πολυμαθεῖς νοῦν οὐκ ἔχουσιν [Stob. III 4, 81]. 65. [191 N.] —30. πολυνοΐην, οὐ πολυμαθίην ἀσκεῖν χρή [vgl. 12 B 40]. 66. [101 N.] —31. προβουλεύεσθαι κρεῖσσον πρὸ τῶν πράξεων ἢ μετανοεῖν. 67. [224 N.] —32. μὴ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς δοκίμοις πιστεύειν· τὸ μὲν γὰρ εὐήθες, τὸ δὲ σωφρονέοντος. 69. [6 N.] DEMOKRAT. 34. ἀνθρώποις πᾶσι τωὐτὸν ἀγαθὸν καὶ ἀληθές· ἧδὺ δὲ ἄλλωι ἄλλο. 78. [74 N.] —43. χρήματα πορίζειν μὲν οὐκ ἄχρειον, ἐξ ἀδικίας δὲ πάντων κάκιον [Stob. IV 94,25]. 79. [195 N.] —44. χαλεπὸν μιμεῖσθαι μὲν τοὺς κακοὺς, μηδὲ ἐθέλειν δὲ τοὺς ἀγαθούς. 70. [62 N.] —35. παιδός, οὐκ ἀνδρὸς τὸ ἀμέτρως ἐπιθυμεῖν. 71. [54 N.] —36. ἡδοναὶ ἄκαιροι τίκτουσιν ἀηδίας. 72. [58 N.] —37. αἱ περὶ τι σφοδραὶ ὀρέξεις τυφλοῦσιν εἰς τἆλλα τὴν ψυχήν. 73. [87 N.] —38. δίκαιος ἔρως ἀνυβρίστως ἐφίεσθαι τῶν καλῶν [Stob. III 5,23]. 74. [5 N.] —39. ἧδὺ μηδὲν ἀποδέχεσθαι, ἣν μὴ συμφέρηι. 75. [144 N.] —40. κρέσσον ἄρχεσθαι τοῖς ἀνοήτοισιν ἢ ἄρχειν [Stob. IV 44,14]. 76. [32 N.] —41. νηπίοισιν οὐ λόγος, ἀλλὰ ζυμφορὴ γίνεται διδάσκαλος. 77. [78 N.] —42. δόξα καὶ πλοῦτος ἄνευ ξυνέσιος οὐκ ἀσφαλέα κτῆματα [Stob. III 4,82]. 80. [164 N.] —45. αἰσχρὸν τὰ ὀθνεῖα πολυπραγμονέοντα ἄγνοεῖν τὰ οἰκεία. 88. [82 N.] —54. ὁ φθονέων ἑαυτὸν ὡς ἔχθρὸν λυπεῖ [Stob. III 38,47]. 89. [39 N.] —55. ἔχθρὸς οὐχ ὁ ἀδικέων, ἀλλὰ ὁ βουλό-μενος. 90. [137 N.] —56. ἡ τῶν συγγενῶν ἔχθρη τῆς τῶν ὀθνείων χαλεπωτέρα μᾶλα. 81. [125 N.] —46. τὸ ἀεὶ μέλλειν ἄτελέας ποιεῖ τὰς πράξεις [Stob. III 29,67]. 82. [123 N.] —47. κίβδηλοι καὶ ἄγαθοφανεῖς οἱ λόγῳ μὲν ἅπαντα, ἔργῳ δὲ οὐδὲν ἔρδοντες. —*48. μακάριος, ὃς οὐσίαν καὶ νοῦν ἔχει· χρήται γὰρ εἰς ἃ δεῖ καλῶς. [=Menand. fr. 114; III 34 K.] 83. [28 N.] —49. ἁμαρτίας αἰτία ἡ ἁμαθία τοῦ κρέσσοнов. 84. [43 N.] —50. ἑαυτὸν πρῶτον αἰσχύνεσθαι χρεῶν τὸν αἰσχρὰ ἔρδοντα [vgl. B 244].