Ancient Greek
1.419.7 to 1.422.2
Democritus, Testimonia 1.419.7-1.422.2
Unproofread scanNot analysed yet
85. [108 N.] —51. ὁ ἀντιλογεόμενος καὶ πολλὰ λεσχη-νευόμενος ἄφυς ἐς μᾶθησιν ᾧν χρή [Stob. II 31,73]. 86. [110 N.] —52. πλεονεξία τὸ πάντα λέγειν, μηδὲν δὲ ἐθέλειν ἀκούειν [Stob. III 36,24]. 87. [152 N.] —53. τὸν φαῦλον παραφυλάττειν δεῖ, μὴ καιροῦ λάβηται. 91. [223 N.] DEMOKRAT. 57. μὴ ὑποπτος πρὸς ἅπαντας, ἀλλ’ εὐλαβὴς γίνου καὶ ἀσφαλής. 100. [216 N.] —66. ὅτεμι μὴ διαμένουσιν ἐπὶ πολλὸν οἱ πειραθέντες φίλοι, δύστροπος. 92. [228 N.] —58. χάριτας δέχεσθαι χρεῶν προσκοπευό-μενον κρέσσονας αὐτῶν ἀμοιβὰς ἀποδοῦναι. 93. [227 N.] —59. χαριζόμενος προσκέπτεο τὸν λαμβάνοντα, μὴ κακὸν ἀντ’ ἀγαθοῦ κίβδηλος ἔων ἀποδῶι. 94. [225 N.] —60. μικραὶ χάριτες ἐν καιρῷ μέγισταί τοῖς λαμβάνουσι. 95. [149 N.] —61. τιμαὶ παρὰ τοῖς εὖ φρονέουσι μέγα δύνανται, οἱ ξυνιάσι τιμώμενοι. 96. [226 N.] —62. χαριστικὸς οὐχ ὁ βλέπων πρὸς τὴν ἀμοιβήν, ἀλλ’ ὁ εὖ δράν προηρημένος. 97. [210 N.] —63. πολλοὶ δοκέοντες εἶναι φίλοι οὐκ εἰσί, καὶ οὐ δοκέοντες εἰσίν. 98. [211 N.] —64. ἑνὸς φιλίη ξυνετοῦ κρέσσων ἀξυνέ-των πάντων. 99. [209 N.] —65. Ζῆν οὐκ ἀξιος, ὅτι μηδὲ εἷς ἐστι χρηστὸς φίλος. 101. [215 N.] —67. ἐκτρέπονται πολλοὶ τοὺς φίλους, ἐπὴν ἐξ εὐπορίας εἰς πενίην μεταπέσωσιν. 109. [217 N.] —76. οἱ φιλομεμφεῖς εἰς φιλίην οὐκ εὐφυεῖς. 102. [51 N.] —68. καλὸν ἐν παντὶ τὸ ἴσον· ὑπερβολὴ δὲ καὶ ἕλλειψις οὐ μοι δοκεῖ. 103. [208 N.] —69. οὐδ’ ὑφ’ ἑνὸς φιλέεσθαι δοκεῖ μοι ὁ φιλέων μηδένα, 104. [206 N.] —70. γέρων εὐχαρὶς ὁ αἰμύλος καὶ σπουδαιόμυθος. 105. [16 N.] —71. σώματος κάλλος ζωϊώδες, ἢν μὴ νοῦς ὑπὴ. 106. [214 N.] —72. ἐν εὐτυχίᾳ φίλον εὑρεῖν εὐπόρον, ἐν δὲ δυστυχίᾳ πάντων ἀπορώτατον. 107. [213 N.] —73. φίλοι οὐ πάντες οἱ συγγενεῖς, ἀλλ’ οἱ συμφωνέοντες περὶ τοῦ συμφέροντος. 107a. [219 N.] —74. ἀξίον ἀνθρώπους ὄντας ἐπ’ ἀνθρώπων συμφοραῖς μὴ γελᾶν, ἀλλ’ ὀλοφύρεσθαι. 108. [27 N.] —75. διζημένοισι τἀγαθὰ μόλις παραγίνεται, τὰ δὲ κακὰ καὶ μὴ διζημένοιςιν [Stob. IV 98, 58]. 110. [173 N.] DEMOKRAT. 77. γυνὴ μὴ ἀσκέτω λόγον· δεῖνὸν γάρ. [35 N.] —*86. τίμιον ὀλίγη σοφία ὑπὲρ δόξαν ἀφροσύνης μεγάλης. ἦλθον γὰρ εἰς Ἀθῆνας καὶ οὐ τίς με ἔγνωκεν. 111. [170 N.] —78. ὑπὸ γυναικὸς ἄρχεσθαι ὕβρις ἂν ἄνδρὶ εἴη ἐσχάτη [Stob. IV 74,39]. 112. [37 N.] —79. θείου νοῦ τὸ ἀεὶ τι διαλογίζεσθαι καλόν [vgl. B 18].