Ancient Greek
1.179.2 to 1.179.5
Empedocles, Testimonia 1.179.2-5
Unproofread scanNot analysed yet
62. HIPPOL. I 4,3 {D. 559} ὥσπερ ὁ Ἔ. πάντα τὸν καθ’ ἡμᾶς τόπον ἔφη κακῶν μεστὸν εἶναι καὶ μέχρι μὲν σελήνης τὰ κακὰ φθάνειν ἐκ τοῦ περὶ γὴν τόπου τα-θέντα, περαιτέρω δὲ μὴ χωρεῖν, ὥτε καθαρωτέρου τοῦ ὑπὲρ τὴν σελήνην παντὸς ὄντος τόπου· οὕτω καὶ τῷ Ἡρακλείτῳ ἔδοξεν. 63. ARIST. Meteor. B 9,369b 12 (über ἀστραπή) τινὲς λέγουσιν ὡς ἐν τοῖς νέφεσιν ἐγρίγνεται πῦρ. τοῦτο δ’ Ἔ. μὲν φησιν εἶναι τὸ ἐμπεριλαμβανόμενον τῶν τοῦ ἡλίου ἀκτίνων. AἝT. III 3,7 {D. 368} Ἔ. ἐμπιπτῶσιν φωτὸς εἰς νέφος ἐξεῖργον-τος τὸν ἀνθεστώτα ἄερα. οὐ τὴν μὲν σβέσιν [?]καὶ τὴν θραύσιν κτύπον ἀπεργά-ζεσθαι, τὴν δὲ λάμψιν ἀστραπὴν, κεραυνὸν δὲ τὸν τῆς ἀστραπῆς τόνον. 64. OLYMPIOD. in Meteor. A 13, 102,1 Stüve τί τὸ κινοῦν αὐτοὺς [Winde] λοξὴν κίνησιν; ὅτι οὐ τὸ γεῶδες καὶ τὸ πυρώδες τὴν ἐναντίαν κινούμενα κίνησιν, ὡς Ἔ. ὥψτο, ἀλλ’ ὁ κύκλῳ κινούμενος ἀήρ. 65. AἝT. III 8,1 D. 375} Ἔ. καὶ οἱ Στωικοὶ χειμῶνα μὲν γίνεσθαι τοῦ ἀέρος ἐπικρατοῦντος τῇ πυκνώσει εἰς τὸ ἄνωτέρω βιαζομένου, θερείαν δὲ τοῦ πυρός, ὅταν εἰς τὸ κατωτέρω βιάζηται.