Ancient Greek
2.191.5
Empedocles, Testimonia 2.191.5
Unproofread scanNot analysed yet
78. AET. V 22, 1 [D. 434] Ἔ. τὰς μὲν σάρκας γεννᾶσθαι ἐκ τῶν ἴσων τῇ κράσει τεττάρων στοιχείων, τὰ δὲ νεῦρα πυρὸς καὶ γῆς ὕδατι [sic Gal. B] διπλασίῳ [διπλάσιον, διπλασίονα Hdss. :corr. Bernardakis] μικθέντων, τοὺς δὲ ὀνυχας τοῖς ζώιοις γεννᾶσθαι τῶν νεύρων καθ᾽ ὁ τῷ αἵρὶ συνέτυχε περιμικθέντων, ὅστὰ δὲ ὀνεῖν μὲν ὕδατος καὶ γῆς, τεττάρων δὲ πυρός, ἔσω γῆς [so umgestellt nach fr. 96, 1] τούτων συμικθέντων μερῶν. ἰδρώτα (<δὲ) καὶ δάκρουν γίνεσθαι τοῦ αἵματος τηκόμενον καὶ παρὰ τὸ λεπτύνεσθαι διαχεομένου. ARIST. de part. an. A 1. 642ᵃ 17 ἀρχὴ γὰρ ἡ φύσις μᾶλλον τῆς ὕλης, ἐνιαχοῦ δὲ πον αὐτῇ καὶ Ἔ. περιπίπτει, ἀγόμενος ὑπ᾽ αὐτῆς τῆς ἀληθείας, καὶ τὴν οὐσίαν καὶ τὴν φύσιν ἀναγκάζεται φαίνει τὸν λόγον εἶναι, οἷον ὅσοιὺν ἀποδιδὼς τί ἐστιν· οὔτε γὰρ ἐν τι τῶν στοιχείων λέγει αὐτὸ οὔτε δύο ἢ τρία οὔτε πάντα, ἀλλὰ λόγον τῆς μίξεως αὐτῶν. ARIST. de anima A 4. 408ᵃ 13 ὁμοίως δὲ ἄτοπον καὶ (τὸ) τὸν λόγον τῆς μίξεως εἶναι τὴν ψυχήν· οὐ γὰρ τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον ἡ μίξις τῶν στοιχείων καθ᾽ ἣν σάρξ καὶ καθ᾽ ἣν ὅστοιυν· συμβήσεται οὖν πολλάς τε ψυχὰς ἔχειν καὶ κατὰ πᾶν τὸ σῶμα, εἴπερ πάντα μὲν ἐκ τῶν στοιχείων μεμειγμένων, ὁ δὲ τῆς μίξεως λόγος ἁρμονία καὶ ψυχή. ἀπατήσειε δ᾽ ἂν τις τοῦτο γε καὶ παρ᾽ Ἐμπεδοκλέους· ἑκάστον γὰρ αὐτῶν λόγῳ τινὶ φησιν εἶναι· πότερον οὖν ὁ