Ancient Greek
2.192.1
Empedocles, Testimonia 2.192.1
Unproofread scanNot analysed yet
λόγος ἐστὶν ἡ ψυχή, ἢ μᾶλλον ἕτερόν τι οὐσα ἐγγίνεται τοῖς μέλεσι [var. 1. μέρεσι vel μιχθεῖσι]. ἔτι δὲ πότερον ἡ Φιλία τῆς τυχοῦσης αἰτία μίξεως ἢ τῆς κατὰ τὸν λόγον; καὶ αὐτὴ πότερον ὁ λόγος ἐστὶν ἢ παρὰ τὸν λόγον ἕτερόν τι; cf. Metaph. A 10. 995ᵇ 15. [ARIST.] de spiritu 9. 455ᵇ 26 Ἕ. αἰτίαν ἀπλῶς τὴν τοῦ ὅστου φῦσιν. <ἔτι δὲ> εἴπερ ἅπαντα τὸν αὐτὸν λόγον ἔχει τῆς μίξεως, ἀδιάφορα ἔχοι ἵππου καὶ λέοντος καὶ ἀνθρώπου εἶναι. PLUTARCH. quaest. nat. 20, 2 p. 917 A ἔνιοι δὲ φασιν ὡσπερ γάλακτος ὁρῶν τοῦ αἵματος ταραχθέντος ἐκκροῦεσθαι τὸ δάκρουν, ὡς Ἕ.