Ancient Greek
2.224.6
Empedocles, Testimonia 2.224.6
Unproofread scanNot analysed yet
ὡς γλυκὺ μὲν γλυκὺ μάρπτε, πικρὸν δ' ἐπὶ πικρὸν ὁρῶνσεν, ὀξὺ δ' ἐπ' ὀξὺ ἐβη, δαερὸν δ' ἐποχεῖτο δαηρῶι. 91 [272. 273 K. ,284. 285 St.] ALEX. Quaest. II 23 p. 72, 9 BRUNS [vgl. A 89 S. 180, 29] περὶ τῆς Ἠρακλείας λίθου διὰ τί ἕλκει τὸν σίδηρον; . . . διὰ τί γὰρ μόναι αἱ ἀπὸ τῆς λίθου ἀπορροιαί κινεῖν δύνανται τὸν ἐπιπωματίζοντα τοὺς τοῦ σιδήρου πόρους ἀέρα καὶ ἐπέχοντα τὰς ἀπορροίας; ἔτι διὰ τί ἄλλο οὐδὲν πρὸς ἄλλο τι οὕτω φέρεται, καίτοι πολλὰ λέγεται ὑπ' αὐτοῦ συμμέτρους τοὺς πόρους πρὸς ἀλλήλας ταῖς ἀπορροίαις ἔχειν; λέγει γοῦν [Empedokles] ᾿ὕδωρ οἴνωι μᾶλλον ἐνάφθμιον, αὐτὰρ ἑλαίωι οὐχ ἐθέλει.