Ancient Greek
2.224.8 to 2.225.3
Empedocles, Testimonia 2.224.8-2.225.3
Unproofread scanNot analysed yet
92 [450 K.] ARIST. de gen. anim. B 8. 747ᵃ 34 (über die Aporie διὰ τί τὸ τῶν ἡμιόνων γένος ἄγονον vgl. A 82 S. 176, 13) Ἐ. δ' αἰτιᾶται τὸ μείγμα τὸ τῶν σπερμάτων γίνεσθαι πυκνὸν ἐκ μαλακῆς τῆς γονῆς οὐσης ἐκατέρας· συνυρμόττειν γὰρ τὰ κοῖλα τοῖς πυκνοῖς ἀλλήλων, ἐκ δὲ τῶν τοιούτων γίνεσθαι ἐκ μαλακῶν σκληρὸν ὡσπερ τῷ καττιτέρῳ μιχθέντα τὸν χαλκόν, λέγων οὐτ’ ἐπὶ τοῦ χαλκοῦ καὶ τοῦ καττιτέρου τὴν αἰτίαν ὀρθῶς . . . οὐδ’ ὅλως ἐκ γνωρίμων ποιούμενος τὰς ἀρχάς. τὰ γὰρ κοῖλα καὶ τὰ στερεὰ ἀρμόζοντα ἀλλήλοις πῶς ποιεῖ τὴν μίξιν οἷον οἶνον καὶ ὕδατος; [vgl. fr. 91]. 93 [274 K. ,286 St.] PLUT. de def. or. 41 p. 433B [p. 113, 15 Paton] ἀλλὰ γὰρ ἄλλοις οἰκεία καὶ πρόσφορα καθάπερ τῆς μὲν πορφύρας ὁ κύαμος τῆς δὲ κόκχου τὸ νίτρον δοκεῖ τὴν βαφὴν ἄγειν [αὔξειν Wytttenbach; αἴρειν?] μεμυχένον, βύσσῳι δὲ γλανκῆς κόκχος καταμιγνύεται ἀκτῆς ὡς Ἐ. εἴρηκε. 95 [229 K. ,242 St.] SIMPL. de caelo 529, 26 (nach fr. 87) καὶ τὴν αἰτίαν λέγων τοῦ τοὺς μὲν ἐν ἡμέρᾳ τοὺς δὲ ἐν νυκτὶ κάλλιον ὁρᾶν [vgl. A 86 S. 177, 9].