Ancient Greek · ~7 min
Episode 9, lines 9.4.1261-9.4.1303
Euripides, Ἴων 9.4.1261-1303
Not analysed yet
ὦ ταυρόμορφον ὄμμα Κηφισοῦ πατρός,
οἵαν ἔχιδναν τήνδʼ ἔφυσας ἢ πυρὸς
δράκοντʼ ἀναβλέποντα φοινίαν φλόγα,
ᾗ τόλμα πᾶσʼ ἔνεστιν, οὐδʼ ἥσσων ἔφυ
Γοργοῦς σταλαγμῶν, οἷς ἔμελλέ με κτενεῖν.
λάζυσθʼ, ἵνʼ αὐτῆς τοὺς ἀκηράτους πλόκους
κόμης καταξήνωσι Παρνασοῦ πλάκες,
ὅθεν πετραῖον ἅλμα δισκηθήσεται.
ἐσθλοῦ δʼ ἔκυρσα δαίμονος, πρὶν ἐς πόλιν
μολεῖν Ἀθηνῶν χὑπὸ μητρυιὰν πεσεῖν.
ἐν συμμάχοις γὰρ ἀνεμετρησάμην φρένας
τὰς σάς, ὅσον μοι πῆμα δυσμενής τʼ ἔφυς·
ἔσω γὰρ ἄν με περιβαλοῦσα δωμάτων
ἄρδην ἂν ἐξέπεμψας εἰς Ἅιδου δόμους.
ἀλλʼ οὔτε βωμὸς οὔτʼ Ἀπόλλωνος δόμος
σώσει σʼ· ὁ δʼ οἶκτος ὁ σὸς ἐμοὶ κρείσσων πάρα
καὶ μητρὶ τἠμῇ· καὶ γὰρ εἰ τὸ σῶμά μοι
ἄπεστιν αὐτῆς, τοὔνομʼ οὐκ ἄπεστί πω.
ἴδεσθε τὴν πανοῦργον, ἐκ τέχνης τέχνην
οἵαν ἔπλεξε· βωμὸν ἔπτηξεν θεοῦ,
ὡς οὐ δίκην δώσουσα τῶν εἰργασμένων.
ἀπεννέπω σε μὴ κατακτείνειν ἐμὲ
ὑπέρ τʼ ἐμαυτῆς τοῦ θεοῦ θʼ ἵνʼ ἕσταμεν.
τί δʼ ἐστὶ Φοίβῳ σοί τε κοινὸν ἐν μέσῳ;
ἱερὸν τὸ σῶμα τῷ θεῷ δίδωμʼ ἔχειν.
κἄπειτʼ ἔκαινες φαρμάκοις τὸν τοῦ θεοῦ;
ἀλλʼ οὐκέτʼ ἦσθα Λοξίου, πατρὸς δὲ σοῦ.
ἀλλʼ ἐγενόμεσθα πατρός· οὐσίαν λέγω.
οὐκοῦν τότʼ ἦσθα· νῦν δʼ ἐγώ, σὺ δʼ οὐκέτι.
οὐκ εὐσεβεῖς γε· τἀμὰ δʼ εὐσεβῆ τότʼ ἦν.
ἔκτεινά σʼ ὄντα πολέμιον δόμοις ἐμοῖς.
οὔτοι σὺν ὅπλοις ἦλθον ἐς τὴν σὴν χθόνα.
μάλιστα· κἀπίμπρης γʼ Ἐρεχθέως δόμους.
ποίοισι πανοῖς ἢ πυρὸς ποίᾳ φλογί;
ἔμελλες οἰκεῖν τἄμʼ, ἐμοῦ βίᾳ λαβών.
πατρός γε γῆν διδόντος ἣν ἐκτήσατο.
τοῖς Αἰόλου δὲ πῶς μετῆν τῶν Παλλάδος;
ὅπλοισιν αὐτήν, οὐ λόγοις ἐρρύσατο.
ἐπίκουρος οἰκήτωρ γʼ ἂν οὐκ εἴη χθονός.
κἄπειτα τοῦ μέλλειν μʼ ἀπέκτεινες φόβῳ;
ὡς μὴ θάνοιμί γʼ, εἰ σὺ μὴ μέλλων τύχοις.
φθονεῖς ἄπαις οὖσʼ, εἰ πατὴρ ἐξηῦρέ με.
σὺ τῶν ἀτέκνων δῆτʼ ἀναρπάσεις δόμους;