Ancient Greek · ~7 min
Episode 9, lines 9.4.1304-9.4.1344
Euripides, Ἴων 9.4.1304-1344
Not analysed yet
ἡμῖν δέ γʼ ἀλλὰ πατρικῆς οὐκ ἦν μέρος;
ὅσʼ ἀσπὶς ἔγχος θʼ· ἥδε σοι παμπησία.
ἔκλειπε βωμὸν καὶ θεηλάτους ἕδρας.
τὴν σὴν ὅπου σοι μητέρʼ ἐστὶ νουθέτει.
σὺ δʼ οὐχ ὑφέξεις ζημίαν, κτείνουσʼ ἐμέ;
ἤν γʼ ἐντὸς ἀδύτων τῶνδέ με σφάξαι θέλῃς.
τίς ἡδονή σοι θεοῦ θανεῖν ἐν στέμμασι;
λυπήσομέν τινʼ, ὧν λελυπήμεσθʼ ὕπο.
φεῦ.
δεινόν γε, θνητοῖς τοὺς νόμους ὡς οὐ καλῶς
ἔθηκεν ὁ θεὸς οὐδʼ ἀπὸ γνώμης σοφῆς·
τοὺς μὲν γὰρ ἀδίκους βωμὸν οὐχ ἵζειν ἐχρῆν,
ἀλλʼ ἐξελαύνειν· οὐδὲ γὰρ ψαύειν καλὸν
θεῶν πονηρὰν χεῖρα· τοῖσι δʼ ἐνδίκοις —
ἱερὰ καθίζειν, ὅστις ἠδικεῖτʼ, ἐχρῆν·
καὶ μὴ ʼπὶ ταὐτὸ τοῦτʼ ἰόντʼ ἔχειν ἴσον
τόν τʼ ἐσθλὸν ὄντα τόν τε μὴ θεῶν πάρα.
ἐπίσχες, ὦ παῖ· τρίποδα γὰρ χρηστήριον
λιποῦσα θριγκοῦ τοῦδʼ ὑπερβάλλω πόδα
Φοίβου προφῆτις, τρίποδος ἀρχαῖον νόμον
σῴζουσα, πασῶν Δελφίδων ἐξαίρετος.
χαῖρʼ, ὦ φίλη μοι μῆτερ, οὐ τεκοῦσά περ.
ἀλλʼ οὖν λεγώμεθʼ· ἡ φάτις δʼ οὔ μοι πικρά.
ἤκουσας ὥς μʼ ἔκτεινεν ἥδε μηχαναῖς;
ἤκουσα· καὶ σὺ δʼ ὠμὸς ὢν ἁμαρτάνεις.
οὐ χρή με τοὺς κτείνοντας ἀνταπολλύναι;
προγονοῖς δάμαρτες δυσμενεῖς ἀεί ποτε.
ἡμεῖς δὲ μητρυιαῖς γε πάσχοντες κακῶς.
μὴ ταῦτα· λείπων ἱερὰ καὶ στείχων πάτραν
τί δή με δρᾶσαι νουθετούμενον χρεών;
καθαρὸς Ἀθήνας ἔλθʼ ὑπʼ οἰωνῶν καλῶν.
καθαρὸς ἅπας τοι πολεμίους ὃς ἂν κτάνῃ.
μὴ σύ γε· παρʼ ἡμῶν δʼ ἔκλαβʼ οὓς ἔχω λόγους.
λέγοις ἄν· εὔνους δʼ οὖσʼ ἐρεῖς ὅσʼ ἂν λέγῃς.
ὁρᾷς τόδʼ ἄγγος χερὸς ὑπʼ ἀγκάλαις ἐμαῖς;
ὁρῶ παλαιὰν ἀντίπηγʼ ἐν στέμμασιν.
ἐν τῇδέ σʼ ἔλαβον νεόγονον βρέφος ποτέ.
τί φῄς; ὁ μῦθος εἰσενήνεκται νέος.
σιγῇ γὰρ εἶχον αὐτά· νῦν δὲ δείκνυμεν.
πῶς οὖν ἔκρυπτες τόδε λαβοῦσʼ ἡμᾶς πάλαι;
ὁ θεός σʼ ἐβούλετʼ ἐν δόμοις ἔχειν λάτριν.
νῦν δʼ οὐχὶ χρῄζει; τῷ τόδε γνῶναί με χρή;