Ancient Greek · ~8 min
Episode 9
Euripides, Ἴων 9.5
Not analysed yet
ἰὼ ἰώ, λαμπρᾶς αἰθέρος ἀμπτυχαί,
τίνʼ αὐδὰν ἀύσω,
βοάσω; πόθεν μοι
συνέκυρσʼ ἀδόκητος ἡδονά; πόθεν
ἐλάβομεν χαράν;
ἐμοὶ γενέσθαι πάντα μᾶλλον ἄν ποτε,
μῆτερ, παρέστη τῶνδʼ, ὅπως σός εἰμʼ ἐγώ.
ἔτι φόβῳ τρέμω.
μῶν οὐκ ἔχειν μʼ ἔχουσα;
τὰς γὰρ ἐλπίδας
ἀπέβαλον πρόσω.
ἰὼ γύναι, πόθεν πόθεν ἔλαβες ἐμὸν
βρέφος ἐς ἀγκάλας;
τίνʼ ἀνὰ χεῖρα δόμον ἔβα Λοξίου;
θεῖον τόδʼ· ἀλλὰ τἀπίλοιπα τῆς τύχης
εὐδαιμονοῖμεν, ὡς τὰ πρόσθε δυστυχῆ.
τέκνον, οὐκ ἀδάκρυτος ἐκλοχεύῃ,
γόοις δὲ ματρὸς ἐκ χερῶν ὁρίζῃ·
νῦν δὲ γενειάσιν παρὰ σέθεν πνέω
μακαριωτάτας τυχοῦσʼ ἡδονᾶς.
τοὐμὸν λέγουσα καὶ τὸ σὸν κοινῶς λέγεις.
ἄπαιδες οὐκέτʼ ἐσμὲν οὐδʼ ἄτεκνοι·
δῶμʼ ἑστιοῦται, γᾶ δʼ ἔχει τυράννους·
ἀνηβᾷ δʼ Ἐρεχθεύς,
ὅ τε γηγενέτας δόμος οὐκέτι νύκτα δέρκεται,
ἀελίου δʼ ἀναβλέπει λαμπάσιν.
μῆτερ, παρών μοι καὶ πατὴρ μετασχέτω
τῆς ἡδονῆς τῆσδʼ ἧς ἔδωχʼ ὑμῖν ἐγώ.
ὦ τέκνον,
τί φῄς; οἷον οἷον ἀνελέγχομαι.
πῶς εἶπας;
ἄλλοθεν γέγονας, ἄλλοθεν.
ὤμοι· νόθον με παρθένευμʼ ἔτικτε σόν;
οὐχ ὑπὸ λαμπάδων οὐδὲ χορευμάτων
ὑμέναιος ἐμός,
τέκνον, ἔτικτε σὸν κάρα.
αἰαῖ· πέφυκα δυσγενής. μῆτερ, πόθεν;
ἴστω Γοργοφόνα
τί τοῦτʼ ἔλεξας;
ἃ σκοπέλοις ἐπʼ ἐμοῖς
τὸν ἐλαιοφυῆ πάγον
θάσσει
λέγεις μοι δόλια κοὐ σαφῆ τάδε.
παρʼ ἀηδόνιον πέτραν
Φοίβῳ
τί Φοῖβον αὐδᾷς;
κρυπτόμενον λέχος ηὐνάσθην
λέγʼ· ὡς ἐρεῖς τι κεδνὸν εὐτυχές τέ μοι.
δεκάτῳ δέ σε μηνὸς ἐν
κύκλῳ κρύφιον ὠδῖνʼ ἔτεκον Φοίβῳ.
ὦ φίλτατʼ εἰποῦσʼ, εἰ λέγεις ἐτήτυμα.
παρθένια δʼ ἐμᾶς λάθρα ματέρος
σπάργανʼ ἀμφίβολά σοι τάδʼ ἐνῆψα, κερ-
κίδος ἐμᾶς πλάνους.
γάλακτι δʼ οὐκ ἐπέσχον, οὐδὲ μαστῷ
τροφεῖα ματρὸς οὐδὲ λουτρὰ χειροῖν,
ἀνὰ δʼ ἄντρον ἔρημον οἰωνῶν
γαμφηλαῖς φόνευμα θοίναμά τʼ εἰς
Ἅιδαν ἐκβάλλῃ.
ὦ δεινὰ τλᾶσα μῆτερ.
ἐν φόβῳ, τέκνον,
καταδεθεῖσα σὰν
ἀπέβαλον ψυχάν·
ἔκτεινά σʼ ἄκουσʼ.
ἐξ ἐμοῦ τʼ ἔθνῃσκες.
ἰώ· δειναὶ μὲν τότε τύχαι,
δεινὰ δὲ καὶ τάδʼ· ἑλισσόμεσθʼ ἐκεῖθεν
ἐνθάδε δυστυχίαισιν εὐτυχίαις τε πάλιν,
μεθίσταται δὲ πνεύματα.
μενέτω· τὰ πάροιθεν ἅλις κακά· νῦν δὲ
γένοιτό τις οὖρος ἐκ κακῶν, ὦ παῖ.