Ancient Greek · ~2 min
Choral 10
Euripides, Ὀρέστης 10.1-2
Not analysed yet
ἑλίσσετέ νυν βλέφαρα,
κόραισι δίδοτε πάντα διὰ βοστρύχων.
ὅδε τις ἐν τρίβῳ . τίς ὅδʼ ἄρʼ ἀμ-
φὶ μέλαθρον πολεῖ σὸν ἀγρότας ἀνήρ;
ἀπωλόμεσθʼ ἄρʼ, ὦ φίλαι· κεκρυμμένους
θῆρας ξιφήρεις αὐτίκʼ ἐχθροῖσιν φανεῖ.
ἄφοβος ἔχε· κενός, ὦ φίλα,
στίβος ὃν οὐ δοκεῖς.
τί δέ; τὸ σὸν βέβαιον ἔτι μοι μένει;
δὸς ἀγγελίαν ἀγαθάν τινʼ,
εἰ τάδʼ ἔρημα τὰ πρόσθʼ αὐλᾶς.
καλῶς τά γʼ ἐνθένδʼ. ἀλλὰ τἀπὶ σοῦ σκόπει·
ὡς οὔτις ἡμῖν Δαναϊδῶν πελάζεται.
ἐς ταὐτὸν ἥκεις· καὶ γὰρ οὐδὲ τῇδʼ ὄχλος.
φέρε νυν ἐν πύλαισιν ἀκοὰν βάλω.
τί μέλλεθʼ οἱ κατʼ οἶκον ἐν ἡσυχίᾳ
σφάγια φοινίσσειν;