Ancient Greek · ~2 min
Choral 2
Euripides, Τρῳάδες 2.1-3
Not analysed yet
οἴμοι. τρομερὰ σκηνὰς ἔλιπον
τάσδʼ Ἀγαμέμνονος ἐπακουσομένα,
βασίλεια, σέθεν· μή με κτείνειν
δόξʼ Ἀργείων κεῖται μελέαν;
ἢ κατὰ πρύμνας ἤδη ναῦται
στέλλονται κινεῖν κώπας;
ὦ τέκνον, ὀρθρεύου σὰν ψυχάν.
ἐκπληχθεῖσʼ ἦλθον φρίκᾳ.
ἤδη τις ἔβα Δαναῶν κῆρυξ;
τῷ πρόσκειμαι δούλα τλάμων;
ἐγγύς που κεῖσαι κλήρου.
ἰὼ ἰώ.
τίς μʼ Ἀργείων ἢ Φθιωτᾶν
ἢ νησαίαν μʼ ἄξει χώραν
δύστανον πόρσω Τροίας;
φεῦ φεῦ.
τῷ δʼ ἁ τλάμων
ποῦ πᾷ γαίας δουλεύσω γραῦς,
ὡς κηφήν, ἁ δειλαία,
νεκροῦ μορφά,
νεκύων ἀμενηνὸν ἄγαλμα,
αἰαῖ
τὰν παρὰ προθύροις φυλακὰν κατέχουσʼ
ἢ παίδων θρέπτειρʼ, ἃ Τροίας
ἀρχαγοὺς εἶχον τιμάς;