Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.82-3.128
Euripides, Κύκλωψ 3.82-128
Not analysed yet
σιγήσατ’, ὦ τέκν’, ἄντρα δ’ ἐς πετρηρεφῆ
ποίμνας ἀθροῖσαι προσπόλους κελεύσατε.
χωρεῖτ’· ἀτὰρ δὴ τίνα, πάτερ, σπουδὴν ἔχεις;
ὁρῶ πρὸς ἀκταῖς ναὸς Ἑλλάδος σκάφος
κώπης τ’ ἄνακτας σὺν στρατηλάτῃ τινὶ
στείχοντας ἐς τόδ’ ἄντρον· ἀμφὶ δ’ αὐχέσι
τεύχη φέρονται κενά, βορᾶς κεχρημένοι,
κρωσσούς θ’ ὑδρηλούς. ὦ ταλαίπωροι ξένοι,
τίνες ποτ’ εἰσίν; οὐκ ἴσασι δεσπότην
Πολύφημον οἷός ἐστιν, ἄξενον στέγην
τήνδ’ ἐμβεβῶτες καὶ Κυκλωπίαν γνάθον
τὴν ἀνδροβρῶτα δυστυχῶς ἀφιγμένοι.
ἀλλ’ ἥσυχοι γίγνεσθ’, ἵν’ ἐκπυθώμεθα
πόθεν πάρεισι Σικελὸν Αἰτναῖον πάγον.
ξένοι, φράσαιτ’ ἂν νᾶμα ποτάμιον πόθεν
δίψης ἄκος λάβοιμεν, εἴ τέ τις θέλει
βορὰν ὁδῆσαι ναυτίλοις κεχρημένοις;
--τί χρῆμα; Βρομίου πόλιν ἔοιγμεν ἐσβαλεῖν·
Σατύρων πρὸς ἄντροις τόνδ’ ὅμιλον εἰσορῶ.
χαίρειν προσεῖπα πρῶτα τὸν γεραίτατον.
χαῖρ’, ὦ ξέν’, ὅστις δ’ εἶ φράσον πάτραν τε σήν.
Ἴθακος Ὀδυσσεύς, γῆς Κεφαλλήνων ἄναξ.
οἶδ’ ἄνδρα, κρόταλον δριμύ, Σισύφου γένος.
ἐκεῖνος οὗτός εἰμι· λοιδόρει δὲ μή·
πόθεν Σικελίαν τήνδε ναυστολῶν πάρει;
ἐξ Ἰλίου γε κἀπὸ Τρωικῶν πόνων.
πῶς; πορθμὸν οὐκ ᾔδησθα πατρῴας χθονός;
ἀνέμων θύελλαι δεῦρό μ’ ἥρπασαν βίᾳ.
παπαῖ· τὸν αὐτὸν δαίμον’ ἐξαντλεῖς ἐμοί.
ἦ καὶ σὺ δεῦρο πρὸς βίαν ἀπεστάλης;
λῃστὰς διώκων οἳ Βρόμιον ἀνήρπασαν.
τίς δ’ ἥδε χώρα καὶ τίνες ναίουσί νιν;
Αἰτναῖος ὄχθος Σικελίας ὑπέρτατος.
τείχη δὲ ποῦ ’στι καὶ πόλεως πυργώματα;
οὐκ εἴσ’· ἔρημοι πρῶνες ἀνθρώπων, ξένε.
τίνες δ’ ἔχουσι γαῖαν; ἦ θηρῶν γένος;
Κύκλωπες, ἄντρ’ ἔχοντες, οὐ στέγας δόμων.
τίνος κλύοντες; ἢ δεδήμευται κράτος;
νομάδες· ἀκούει δ’ οὐδὲν οὐδεὶς οὐδενός.
σπείρουσι δ’—ἢ τῷ ζῶσι; —Δήμητρος στάχυν;
γάλακτι καὶ τυροῖσι καὶ μήλων βορᾷ.
Βρομίου δὲ πῶμ’ ἔχουσιν, ἀμπέλου ῥοαῖς;
ἥκιστα· τοιγὰρ ἄχορον οἰκοῦσι χθόνα.
φιλόξενοι δὲ χὥσιοι περὶ ξένους;
γλυκύτατά φασι τὰ κρέα τοὺς ξένους φορεῖν.
τί φῄς; βορᾷ χαίρουσιν ἀνθρωποκτόνῳ;
οὐδεὶς μολὼν δεῦρ’ ὅστις οὐ κατεσφάγη.