Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.6.828-3.6.872
Euripides, Ἑλένη 3.6.828-872
Not analysed yet
πείσαντε δʼ ἐκ γῆς διορίσαιμεν ἂν πόδα;
κοινῇ γʼ ἐκείνῃ ῥᾳδίως, λάθρᾳ δʼ ἂν οὔ.
σὸν ἔργον, ὡς γυναικὶ πρόσφορον γυνή.
ὡς οὐκ ἄχρωστα γόνατʼ ἐμῶν ἕξει χερῶν.
φέρʼ, ἢν δὲ δὴ νῷν μὴ ἀποδέξηται λόγους;
θανῇ· γαμοῦμαι δʼ ἡ τάλαινʼ ἐγὼ βίᾳ.
προδότις ἂν εἴης· τὴν βίαν σκήψασʼ ἔχεις.
ἀλλʼ ἁγνὸν ὅρκον σὸν κάρα κατώμοσα
τί φῄς; θανεῖσθαι; κοὔποτʼ ἀλλάξεις λέχη;
ταὐτῷ ξίφει γε· κείσομαι δὲ σοῦ πέλας.
ἐπὶ τοῖσδε τοίνυν δεξιᾶς ἐμῆς θίγε.
ψαύω, θανόντος σοῦ τόδʼ ἐκλείψειν φάος.
κἀγὼ στερηθεὶς σοῦ τελευτήσειν βίον.
πῶς οὖν θανούμεθʼ ὥστε καὶ δόξαν λαβεῖν;
τύμβου ʼπὶ νώτῳ σὲ κτανὼν ἐμὲ κτενῶ.
πρῶτον δʼ ἀγῶνα μέγαν ἀγωνιούμεθα
λέκτρων ὑπὲρ σῶν. ὁ δὲ θέλων ἴτω πέλας·
τὸ Τρωικὸν γὰρ οὐ καταισχυνῶ κλέος
οὐδʼ Ἑλλάδʼ ἐλθὼν λήψομαι πολὺν ψόγον,
ὅστις Θέτιν μὲν ἐστέρησʼ Ἀχιλλέως,
Τελαμωνίου δʼ Αἴαντος εἰσεῖδον σφαγάς,
τὸν Νηλέως τʼ ἄπαιδα· διὰ δὲ τὴν ἐμὴν
οὐκ ἀξιώσω κατθανεῖν δάμαρτʼ ἐγώ;
μάλιστά γε· εἰ γάρ εἰσιν οἱ θεοὶ σοφοί,
εὔψυχον ἄνδρα πολεμίων θανόνθʼ ὕπο
κούφῃ καταμπίσχουσιν ἐν τύμβῳ χθονί,
κακοὺς δʼ ἐφʼ ἕρμα στερεὸν ἐκβάλλουσι γῆς.
ὦ θεοί, γενέσθω δή ποτʼ εὐτυχὲς γένος
τὸ Ταντάλειον καὶ μεταστήτω κακῶν.
οἲ ἐγὼ τάλαινα· τῆς τύχης γὰρ ὧδʼ ἔχω.
Μενέλαε, διαπεπράγμεθʼ· ἐκβαίνει δόμων
ἡ θεσπιῳδὸς Θεονόη· κτυπεῖ δόμος
κλῄθρων λυθέντων. φεῦγʼ· ἀτὰρ τί φευκτέον;
ἀποῦσα γάρ σε καὶ παροῦσʼ ἀφιγμένον
δεῦρʼ οἶδεν· ὦ δύστηνος, ὡς ἀπωλόμην.
Τροίας δὲ σωθεὶς κἀπὸ βαρβάρου χθονὸς
ἐς βάρβαρʼ ἐλθὼν φάσγανʼ αὖθις ἐμπεσῇ.
ἡγοῦ σύ μοι φέρουσα λαμπτήρων σέλας
θείου δε σεμνὸν θεσμὸν αἰθέρος μυχούς,
ὡς πνεῦμα καθαρὸν οὐρανοῦ δεξώμεθα·
σὺ δʼ αὖ κέλευθον εἴ τις ἔβλαψεν ποδὶ
στείβων ἀνοσίῳ, δὸς καθαρσίῳ φλογί,
κροῦσον δὲ πεύκην, ἵνα διεξέλθω, πυρός.
νόμον δὲ τὸν ἐμὸν θεοῖσιν ἀποδοῦσαι πάρος
ἐφέστιον φλόγʼ ἐς δόμους κομίζετε.