Ancient Greek
Episode 13, lines 13.33.1204-13.33.1249
Euripides, Ἡρακλῆς 13.33.1204-1249
Not analysed yet
ὦ τέκνον· πάρες ἀπʼ ὀμμάτων
πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίῳ δεῖξον.
βάρος ἀντίπαλον, δακρύοις συναμιλλαταί,
ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ
γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων, πολιόν τε
δάκρυον ἐκβάλλων· ἰὼ παῖ, κατά-
σχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὡς
βρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγῃ,
κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον.
εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας
αὐδῶ, φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν.
οὐδεὶς σκότος γὰρ ὧδʼ ἔχει μέλαν νέφος,
ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν κρύψειεν ἄν.
τί μοι προσείων χεῖρα σημαίνεις φόνον;
ὡς μὴ μύσος με σῶν βάλῃ προσφθεγμάτων;
οὐδὲν μέλει μοι σύν γε σοὶ πράσσειν κακῶς·
καὶ γάρ ποτʼ εὐτύχησα. ἐκεῖσʼ ἀνοιστέον,
ὅτʼ ἐξέσῳσάς μʼ ἐς φάος νεκρῶν πάρα.
χάριν δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων,
καὶ τῶν καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει,
συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ.
ἀνίστασʼ, ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα,
βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις εὐγενὴς βροτῶν,
φέρει τά γʼ ἐκ θεῶν πτώματʼ οὐδʼ ἀναίνεται.
Θησεῦ, δέδορκας τόνδʼ ἀγῶνʼ ἐμῶν τέκνων;
ἤκουσα, καὶ βλέποντι σημαίνεις κακά.
τί δῆτά μου κρᾶτʼ ἀνεκάλυψας ἡλίῳ;
τί δʼ; οὐ μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν θεῶν.
φεῦγʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἀνόσιον μίασμʼ ἐμόν.
οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ τῶν φίλων.
ἐπῄνεσʼ· εὖ δράσας δέ σʼ οὐκ ἀναίνομαι.
ἐγὼ δὲ πάσχων εὖ τότʼ οἰκτίρω σε νῦν.
οἰκτρὸς γάρ εἰμι τἄμʼ ἀποκτείνας τέκνα.
κλαίω χάριν σὴν ἐφʼ ἑτέραισι συμφοραῖς.
ηὗρες δέ γʼ ἄλλους ἐν κακοῖσι μείζοσιν;
ἅπτῃ κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίᾳ.
τοιγὰρ παρεσκευάσμεθʼ ὥστε κατθανεῖν.
δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι δαίμοσιν;
αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ.
ἴσχε στόμʼ, ὡς μὴ μέγα λέγων μεῖζον πάθῃς.
γέμω κακῶν δή, κοὐκέτʼ ἔσθʼ ὅπῃ τεθῇ.
δράσεις δὲ δὴ τί; ποῖ φέρῃ θυμούμενος;
θανών, ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο.
εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους.
σὺ δʼ ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς.