Edition urn:cts:pta:pta0003.pta020.pta-grcBibex3, ρμζʹ Ὕμνος σὺν θεολογίᾳ

Τοῦ διδόντος χιόνα ὡσεὶ ἔριον, ὁμίχλην ὡσεὶ σποδὸν πάσσοντος, βάλλοντος κρύσταλλον αὐτοῦ ὡσεὶ ψωμούς, κατὰ πρόσωπον ψύχους αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται; ἀποστελεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ τήξει αὐτα, πνεύσει τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ῥυήσεται ὕδατα. Τίς γάρ, φησίν, ἐστὶν οὗτος ὁ τὴν ὑγρὰν καὶ ῥευστὴν οὐσίαν μεταβαλὼν καὶ πήξας εἰς χιόνος ἰδέαν; τίς δὲ ὁ τὴν χιόνα ἐρίου δίκην ἁπαλύνας ὡς ἀψοφητὶ καὶ πράως φέρεσθαι ἐπὶ τὴν γῆν καίπερ ἐξ ὕδατος βαρέος καὶ κατωφεροῦς στοιχείου συνεστῶσαν; τίς δὲ ὁ τὴν αὐτὴν φύσιν ἐφ’ ἕτερον ἀλλοιώσας σχῆμα, οὐκέτι μὲν πήξας εἰς χιόνα οὐδὲ ὡς ἔριον μεταβαλών, εἰς ὁμίχλην δὲ αὐτὴν ἀλλοιώσας; ὡς σποδοῦ δίκην καταπάσσεσθαι εἰς τὸν πάντα πληροῦν ἀέρα ὡς πολλάκις μηδὲ τοὺς πλησίον ἀλλήλων ἑστῶτας ἑαυτοὺς ὁρᾶν διὰ τὴν περικεχυμένην αὐτοῖς ὁμίχλην; τίς δὲ πάλιν ὁ ἐκ τῆς αὐτῆς ὑγρᾶς οὐσίας τοὐναντίον ἐργασάμενος τῇ ὁμίχλῃ καὶ τῇ χιόνι; μεταβαλὼν γὰρ κρύσταλλον ἀπειργάσατο ἐξ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ὑποκειμένου. πῆξις δέ ἐστιν ὑδάτων ὁ κρύσταλλος, ἀφ’ ἧς δίκην ψωμῶν συνίσταται καὶ καταπήγνυται ἡ αὐτὴ τῶν ὑδάτων φύσις. τούτων δ’ ἁπάντων ὁμοῦ τε ἀθρόως καὶ ἰδίως ἑκάστου τίς ἂν δειχθείη αἴτιος καὶ τίνα χρὴ ἐφ’ ἑκάστου θαυμάζειν ἢ τὸν τῶν ὅλων δημιουργόν; πάντα γὰρ τὰ ἐν κόσμῳ ἄλλοτε ἄλλως μετασχηματιζόμενα καὶ τὴν οἰκείαν ἐξαλλάσσοντα φύσιν οὐκ ἄλλως κατασκευάζεται ἢ ὑπὸ τοῦ λόγου τοῦ θεοῦ, δι’ ὃν καὶ ἡ χιὼν ὡς ἔριον μεταβάλλεται καὶ ἡ ὀμίχλη ὡς σποδὸς γίνεται καὶ ὁ κρύσταλλος ὡς ψωμὸς πήγνυται καὶ πάλιν πἄντα ἀθρόως τακέντα λύεται καὶ τὴν οἰκείαν ἀπολάμβανει φύσιν ὕδατα γινόμενα.