Chapter 9

Πέμπτον λεγέσθω τὸ λαμβάνειν αὐτὸν ζωήν, ἢ κυρίως θεοῦ θεός: not however in virtue of the Son's Godhead, but because ὁ κυρίως θεός is also man. κρίσιν, ἢ κληρονομίαν ἐθνῶν, ἢ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἢ δόξαν, ἢ μαθητάς, ἢ ὅσα λέγεται. καὶ τοῦτο τῆς ἀνθρωπότητος. εἰ δὲ καὶ τῷ θεῷ δοίης, οὐκ ἄτοπον. οὐ γὰρ ὡς ἐπίκτητα δώσεις, ἀλλ’ ὡς ἀπ’ ἀρχῆς συνυπάρχοντα, καὶ λόγῳ φύσεως, ἀλλ’ οὐ χάριτος.