ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΔΙΤΕΙΑ ΤΟΥ EN ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΓΑΖΗΣ.

οὐ πολλαὶ παρῆλθον ἡμέραι καὶ ὁ παρὰ βαϲιλέωϲ ϲταλεὶϲ παραγίνεται (Γυνήγιοϲ οὐτοϲ ἦν ὁ πιϲτόϲ, ὃν προλαβὼν ὁ λόγοϲ ἐγνώριϲεν) ἑπομένουϲ ἔχων αὺτῷ τόν τε δοῦκα τοῦ τόπου καὶ τὸν ὑπατικόν. ὅϲ ἐπ’ὄψεϲιν αὐτῶν τοῖϲ τῆϲ πόλεωϲ τὰ βαϲιλέωϲ ἀνεγίνωϲκε γράμ- ματα καταϲτραφῆναι τὰ τεμένη τῶν εἰδώλων κελεύοντα καὶ πυρὶ ϲὺν αὐτοῖϲ εἰδώλοιϲ παραδοθῆναι. λέγεται τοῦτο καὶ ϲτρατιῶται ϲτέλλονται καὶ πάντα ναὸν δαι- μόνων καὶ πᾶν εἶδωλον αὐτῶν εὐκόλωϲ ὡϲ ἂν εἶποιϲ καθεῖλον καὶ τῷ πυρὶ προϲανῆψαν, ναὶ δὴ καὶ αὐτὸ πάν- τωϲ ἐϲχάτωϲ τὸ τοῦ Μάρνα, δ κατ’ ἐξαίρετόν ἐτίμων οἱ ἐναγεῖϲ ἐκεῖνοι καὶ βέβηλοι, μεῖζόν τε τῶν ἄλλων τυγχάνον καὶ ϲκεύεϲι πολυτίμοιϲ ἀλλὰ δὴ καὶ οἰκοδομῶν κάλλεϲιν ἐπιφανῶϲ ἔχον καὶ θαυμαϲτῶϲ. ὧν μηδένα Χριϲτιανὸν λαβεῖν τι τὸ ϲύνολον ὁ Πορφύριοϲ παρηγ- γύηϲε. καιομένου τοίνυν καὶ τούτου ξύλον ὑπερχυθὲν καιόμενον ἐμπίπτει τῷ τριβούνῳ καὶ διαρρήϲϲει μὲν αὐ- τοῦ τὴν κεφαλὴν καὶ τοῦ πυρὸϲ αὐτὸν τίθηϲι παρανά- λωμα, καὶ γίνεται δῆλον ὡϲ τοῖϲ εἰδωλολάτραιϲ προϲέ- κειτο καὶ ὡϲ ὁ τῶν ἐκδικήϲεων θεὸϲ ἐπαρρηϲιάϲατο. εἶτα τί; καὶ τὰ κατ’ οἴκουϲ εἴδωλα (πολλὰ γὰρ ἦϲαν εὑριϲκόμενα) τῷ πυρὶ μετὰ τῶν μαγικῶν παρεπέμποντο βίβλων. πολλοὶ οὖν τῶν ἀπίϲτων προϲιόντεϲ ἐφ’ ἑκάϲτηϲ ἐβαπτίζοντο τῆϲ ἡμέραϲ τὸν τῆϲ θεογνωϲίαϲ καλῶϲ δι- δαϲκόμενοι λόγον. καὶ οἱ μὲν ἄρχοντεϲ τούτων οὕτωϲ γεγενημένων ἐκεῖθεν ἀπάραντεϲ τὰ οἰκεῖα κατέλαβον.