Ancient Greek
1.165.7 to 1.166.3
Melissus, Testimonia 1.165.7-1.166.3
Unproofread scanNot analysed yet
2 τε καὶ ἔσται. ἀλλ’ ἐπειδή τὸ γεγόμενον ἀρχὴν ἔχει, τὸ μὴ γεγόμενον ἀρχὴν 2 οὐκ ἔχει· τὸ δὲ ὄν οὐ γέγονεν· οὐκ ἄρ’ ἔχει ἀρχήν. ἐτι δὲ τὸ φθειρόμενον ἂν εἴχεν (ἠρξάτο γὰρ ἂν ποτε γενόμενον) καὶ τελευ-τὴν (ἐτελεύτησε γὰρ ἂν ποτε γενόμενον). εἰ δὲ μήτεἠρξάτο μήτε ἐτελεύτησεν ἀεὶ τε ἦν καὶ ἀεὶ ἔσται,οὐκ ἔχει ἀρχὴν οὐδὲ τελευτὴν. οὐ γὰρ ἀεὶ εἶναι ἄνυ-στόν, ὅ τι μὴ πᾶν ἔστι. ² 3 [3] ——109, 29 ὅτι δὲ ὥσπερ τὸ ‘ποτὲ γενόμενον’ [fr. 2]πεπερασμένον τῇ οὐσίᾳ φησίν, οὕτω καὶ τὸ ἀεὶ ὂν ἄπειρον λέγειτῇ οὐσίᾳ, σαφῆς πεποίηκεν εἰπών· ‘ἀλλ’ ὥσπερ ἔστιν ἀεὶ,οὕτω καὶ τὸ μέγεθος ἄπειρον ἀεὶ χρή εἶναι’. μέγεθοςδὲ οὐ τὸ διαστατὸν φησι [vgl. fr. 10]. 4 [4] ——110, 2 [nach fr. 9] καὶ ἐφεξῆς δὲ τῷι αἰδίῳ τὸ ἄπει-ρον κατὰ τὴν οὐσίαν συνέταξεν εἰπών· ‘ἀρχὴν τε καὶ τέλοςἔχον οὐδὲν οὔτε αἰδίον οὔτε ἄπειρόν ἐστιν’, ὥστε τὸμὴ ἔχον ἄπειρόν ἐστιν.