Ancient Greek
1.166.4
Melissus, Testimonia 1.166.4
Unproofread scanNot analysed yet
5 [9] ——110, 5 [nach fr. 4] ἀπὸ δὲ τοῦ ἀπείρου τὸ ἕν συνε-λογίσαστο ἐκ τοῦ ‘εἰ μὴ ἕν εἴη, περανεῖ πρὸς ἄλλο’. τοῦτοδὲ αἰτιᾶται Εὐδήμος [fr. 9 Sp.] ὡς ἀδιόριστως λεγόμενον γράφωνοὕτως ‘εἰ δὴ σύγχωρήσειέ τις ἄπειρον εἶναι τὸ ὂν, διὰ τίκαὶ ἕν ἐστιν; οὐ γὰρ δὴ διότι πλείονα, περανεῖ πη πρὸςἄλληλα. δοκεῖ γὰρ ὁ παρεληλυθὼς χρόνος ἄπειρος εἶναι περαλ-νον πρὸς τὸν παρόντα. πάντῃ μὲν οὖν ἄπειρα τὰ πλεῖω τάχαοὐκ ἂν εἴη, ἐπὶ ἕτερα δὲ φαίνεται ἐνδέχεσθαι. χρή οὖν διο-ρίσαι, πῶς ἄπειρα οὐκ ἂν εἴη, εἰ πλεῖω.’