Ancient Greek
2.158.7
Melissus, Testimonia 2.158.7
Unproofread scanNot analysed yet
14 Philodem. Rhet. fr. inc. 3. 7 (II 196 Sudhaus): οὐδὲ κατὰ Παρμενίδην καὶ Μέλισσον ἐν τὸ πᾶν λέγοντας εἶναι καὶ διὰ τὸ τὰς αἰσθήσεις ψευδεῖς εἶναι. Aristocl. b. Eus. P. E. XIV 17,7 ὁ γέ τοι M. ἐθελὼν ἐπιδεικνύναι διότι τῶν φαινομένων καὶ ἐν ὀψεί τούτων οὐδὲν εἴη τῷ ὄντι, διὰ τῶν φαινομένων ἀποδείκνυσιν αὐτῶν· φησὶ γοῦν· ‘εἰ γὰρ ἐστὶ γῆ —μαλακὸν σκληρόν’ [20 B 8, 2. 3]. ταῦτα δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ καὶ μᾶλα εἰκότως ἐπὐθετὸ τις ἂν· ‘ἆρ’ οὖν ὅτι ὁ νῦν θερμὸν ἐστὶ κἂπειτα τοῦτο γίνεται ψυχρόν οὐκ αἰσθόμενος ἐγνως;’ ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τῶν ἄλλων. ὅπερ γὰρ ἔφη, εὑρεθεῖν ἂν οὐδὲν ἀλλ’ ἢ τὰς αἰσθήσεις ἀναίρων καὶ ἐλέγχων διὰ τὸ μάλιστα πιστεύειν αὐταῖς. Vgl. Αἰτ. IV 9,1 [18 A 49].