Ancient Greek · ~7 min
Book 37, lines 37.387-37.435
Nonnus of Panopolis, Διονυσιακά 37.387-435
Not analysed yet
στήσας δʼ ἔνθα καὶ ἔνθα παρεσσυμένων πόδας ἵππων
ἅρματος ὕψι βέβηκε, καὶ ἴχνιον ἅρματι πήξας
φρικαλέῃ μάστιξε τὸ δεύτερον ἵππον ἱμάσθλῃ·
καὶ πλέον ἤλασε Φαῦνος ἐπισπέρχων δρόμον ἵππων,
ὠκύτερον δʼ ἐδίωκε παροίτερον ἡνιοχῆα·
καὶ φθαμένους ἐκίχησεν, ἐπεὶ μένος ἔμβαλεν ἵπποις
ἵππιος ἐννοσίγαιος ἑὸν θρασὺν υἷα γεραίρων·
στεινωπὴν δέ κέλευθον ἰδὼν παρὰ κοιλάδι πέτρῃ
ἔμφρονα μῆτιν ὕφαινε δολοπλόκον, ὄφρα κιχήσας
ἅρματι τεχνήεντι παραΐξειεν Ἀχάτην.
ῥωγμὸς ἔην βαθύκολπος, ὃν ἐξέρρηξε κελεύθου
χειμερίῃ μάστιγι Διὸς μετανάστιον ὕδωρ
ἠερόθεν προχέοντος· ἐεργομένῳ δὲ ῥεέθρῳ
ὄμβρου γειοτόμοιο ῥάχις κοιλαίνετο γαίης,
ἧχτ μολὼν ἀέκων ἀνεσείρασε δίφρον Ἀχάτης,
φεύγων ἀγχικέλευθον ἐπηλυσίην ἐλατῆρος·
καὶ οἱ ἐπεσσυμένῳ τρομερὴν ἀνενείκατο φωνήν·
Εἰσέτι, νήπιε Φαῦνε, τεοὶ ῥυπόωσι χιτῶνες,
εἰσέτι σῶν ὀχέων ψαμαθώδεές εἰσι κορῶναι,
οὔ πω σῶν ἐτίναξας ἀκοσμήτων κόνιν ἵππων·
λύματα σεῖο κάθαιρε· τί σοι τόσον ἵππον ἐλαύνειν;
μή σε πάλιν πίπτοντα καὶ ἀσπαίροντα νοήσω.
τὸν θρασὺν Ἀκταίωνα φυλάσσεο, μή σε κιχήσας
ταυρείῃ σέο νῶτον ὑποστίξειεν ἱμάσθλῃ,
μή σε πάλιν προκάρηνον ἀκονίζειε κονίῃ.
εἰσέτι σῆς μεθέπεις κεχαραγμένα κύκλα παρειῆς·
Φαῦνε, τί μαργαίνεις, ξυνήονα μῶμον ἀνάπτων
πατρὶ Ποσειδάωνι καὶ Ἠελίῳ σέο πάππῳ;
ἅζεό μοι Σατύρων φιλοκέρτομον ἀνθερεῶνα.
Σειληνοὺς πεφύλαξο καὶ ἀμφιπόλους Διονύσου,
μή σοι ἐπεγγελάσωσι καὶ αὐσταλέῳ σέο δίφρῳ.
πῇ θρόνα; πῇ βοτάναι; πῇ φάρμακα ποικίλα Κίρκης;
πάντά σε, πάντα λέλοιπεν, ὅτʼ εἰς δρόμον ἦλθες ἀγῶνος.
τίς κεν ἀπαγγείλειεν ἀγήνορι σεῖο τεκούσῃ
καὶ σέο κύμβαχον ἅρμα καὶ αὐχμώουσαν ἱμάσθλην;
τοῖον ἀπερροίβδησεν ἀγήνορα μῦθον Ἀχάτης,
κερτομέων· νέμεσις δὲ τόσην ἐγράψατο φωνήν.
καὶ σχεδὸν ἤλυθε Φαῦνος ὁμήλυδα δίφρον ἐλαύνων·
ἅρματι δʼ ἅρμα πέλασσε, καὶ ἄξονι γόμφον ἀράσσων
μεσσοπαγῆ συνέαξε βαλὼν τροχοειδέι κύκλῳ·
καὶ τροχὸς αὐτοκύλιστος ἕλιξ ἐπεκέκλιτο γαίῃ,
ἅρμασιν Οἰνομάοιο πανείκελος, ὁππότε κηροῦ
θαλπομένου Φαέθοντι λυθεὶς ἀπατήλιος ἄξων
ἱπποσύνην ἀνέκοπτε μεμηνότος ἡνιοχῆος.
στεινωπὴν δὲ κέλευθον ἔχων ἀνέμιμνεν Ἀχάτης,
εἰσόκε τετραπόρων ὑπὲρ ἄντυγος ἥμενος ἵππων
ὠκυτέρῃ μάστιγι παρήλυθε Φαῦνος Ἀχάτην,
οἷά περ οὐκ ἀίων· καὶ ἐκούφισε μᾶλλον ἱμάσθλην,
μαστίζων ἀκίχητος ἐπειγομένων λόφον ἵππων·