4.1 to 4.18

Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν . καὶ συνάγεται πρὸς αὐτὸν ὄχλος πλεῖστος ,ὥστε αὐτὸν εἰς πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ ,καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦσαν . καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ · Ἀκούετε . ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων σπεῖραι . καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν ὃ μὲν ἔπεσεν παρὰ τὴν ὁδόν ,καὶ ἦλθεν τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό . καὶ ἄλλο ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν ,καὶ εὐθὺς ἐξανέτειλεν διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς · καὶ ὅτε ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος ἐκαυματίσθη καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη . καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας ,καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ συνέπνιξαν αὐτό ,καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκεν . καὶ ἄλλα ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν ,καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξανόμενα ,καὶ ἔφερεν ἓν τριάκοντα καὶ ἓν ἑξήκοντα καὶ ἓν ἑκατόν . καὶ ἔλεγεν · Ὃς ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω . Καὶ ὅτε ἐγένετο κατὰ μόνας ,ἠρώτων αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὰς παραβολάς . καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς · Ὑμῖν τὸ μυστήριον δέδοται τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ · ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται ,ἵνα βλέποντες βλέπωσι καὶ μὴ ἴδωσιν ,καὶ ἀκούοντες ἀκούωσι καὶ μὴ συνιῶσιν ,μήποτε ἐπιστρέψωσιν καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς . Καὶ λέγει αὐτοῖς · Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην ,καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε ; ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει . οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος ,καὶ ὅταν ἀκούσωσιν εὐθὺς ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον εἰς αὐτούς . καὶ οὗτοί εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι ,οἳ ὅταν ἀκούσωσιν τὸν λόγον εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν ,καὶ οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν ,εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθὺς σκανδαλίζονται . καὶ ἄλλοι εἰσὶν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι · οὗτοί εἰσιν οἱ τὸν λόγον ἀκούσαντες ,