12.35 to 12.50

εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Ἔτι μικρὸν χρόνον τὸ φῶς ἐν ὑμῖν ἐστιν . περιπατεῖτε ὡς τὸ φῶς ἔχετε ,ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ ,καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει . ὡς τὸ φῶς ἔχετε ,πιστεύετε εἰς τὸ φῶς ,ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε . Ταῦτα ἐλάλησεν Ἰησοῦς ,καὶ ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ’ αὐτῶν . τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν ,ἵνα ὁ λόγος Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ ὃν εἶπεν · Κύριε ,τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; καὶ ὁ βραχίων κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη ; διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν ὅτι πάλιν εἶπεν Ἠσαΐας · Τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐπώρωσεν αὐτῶν τὴν καρδίαν ,ἵνα μὴ ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ νοήσωσιν τῇ καρδίᾳ καὶ στραφῶσιν ,καὶ ἰάσομαι αὐτούς . ταῦτα εἶπεν Ἠσαΐας ὅτι εἶδεν τὴν δόξαν αὐτοῦ ,καὶ ἐλάλησεν περὶ αὐτοῦ . ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν ,ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται ,ἠγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ . Ἰησοῦς δὲ ἔκραξεν καὶ εἶπεν · Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐμὲ ἀλλὰ εἰς τὸν πέμψαντά με ,καὶ ὁ θεωρῶν ἐμὲ θεωρεῖ τὸν πέμψαντά με . ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα ,ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ . καὶ ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων καὶ μὴ φυλάξῃ ,ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν ,οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον ἀλλ’ ἵνα σώσω τὸν κόσμον . ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν · ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ · ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα ,ἀλλ’ ὁ πέμψας με πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκεν τί εἴπω καὶ τί λαλήσω . καὶ οἶδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν . ἃ οὖν ἐγὼ λαλῶ ,καθὼς εἴρηκέν μοι ὁ πατήρ ,οὕτως λαλῶ .