19 to 25

Στίχ. ιΘ΄. Καὶ ἐζήτησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμ ματεῖς ἐπιβαλεῖν ἐπʼ αὐτὸν τὰς χεῖρας ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, καὶ ἐφοβήθησαν· ἕγνωσαν γὰρ, ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἷπεν. Στίχ. κ΄. Καὶ παρατηρήσαντες ἀπέστειλαν ἐγααθέτους, ὑποκρινομένους ἑαυτοὺς δικαίοςς εἶναι, ἵνα ἐπλάβωνται αὐτοῦ λόγου, εἰς τὸ παραδοῦνναι αὐτὸν τῇ ἀρχῇ καὶ τῇ ἐξουσίᾳ τοῦ ἡγουμένου. Στίχ. κα. Καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν λέγοντες· Διδάσκαλε, οδαμεν ὅτι ὀρθῶς λέγεις καὶ διδάσπεις, καὶ οὐ λαμβάνεις πρόσωπον, ἀλλʼ επʼ ἀληθείας τὴν ὀδὸν τοῦ Θεοῦ δάσκεις. Στίχ. κβ΄. Ἔξεστιν ἡμῖν Καίσαρι φόρον δοῦστα, ἢ οὕ; Σπίχ. κγ. Κατανοήσας δὲ αὐτῶν τὴν πανουργίαν, εἷπε πρὸς αὐτούς· ᾶ με πειράζετε: Στίχ. κδ΄. Ἐαδείξατέ μοι δηνάριον. Τίνος ἕχει εἰκόνα καὶ ἐπιγραφήν; Ἀποκριθέντες δὲ εἷπον· Καίσαρος. Στίχ. κε΄. Ἀποκριθεὶς δὲ εὶπεν αὐτοῖς· Ἀπτόδοτε τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.