1 to 4

ατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίεμα πιόν σου, κ. τ. ἑ. Τούτου (69) κατευθύνεται ἡ σευχὴ ὡς θυμίαμα, τοῦ δυναμένου εἰπεῖν· «Χρι» εὐωδία ἐσμὲν ἐν τοῖς σωζομένοις καὶ ἐν τοῖς λυμένοις. »οῦ, Κύριε, φυλσκὴν τῷ στόματί μου, κ. τ. ἑ. ἐν οὕτω φυλάσσει τὴν καρδίαν ἡμῶν ὡς ὁ φόβος Θεοῦ, εἴ γε τῷ φόβῳ Κυρίου ἐκκλίνει πᾶς ἀπὸ οῦ. Ελαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαμου, κ. τ. ἑ. Ἔλαιον λέγει ἁμαρτωλοῦ τὴν οιίαν, τὴν μὴ διὰ γνῶσιν Θεοῦ γενομένην, ἀλλὰ δόξαν τὴν παρὰ ἀνθρώπων· τοῦτο γάρ ἐστι καὶ αλπίζειν τὸν τὴν ἐλεημοσύνην ποιοῦντα. ιεσοῦνται ἐν ἀμφιβλήστρῳ αὐτοῦ ἀμαρτωλοὶ, τ. ἑ. Ἀμφίβληστρόν ἐστι κόλασις ποικίλη ἐκ βυκακίας ἀνιμωμένη. Ἀλλὰ τοῦτο τὸ ἀμφίβληστρον μέλλοντός ἐστιν αἰῶνος· τοῦ δὲ ἐνεστῶτος αἰῶνός ν ἀμφίβληστρον διδασκαλία πνευματικὴ, τοὺς πλανηθέντας ἀπὸ τῆς θεοσεβείας ἐπὶ τὴν ἀρετὴν γουσκ.