ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΗ΄.

δὴ Ἰσραὴλ, κ. τ. ἑ. Ὁ ἐκ παίδων (1) όμενος ταῦτα ἐρεῖ, καὶ ἐν τῷ πολλάκις πεσθαι νικήσας τοὺς πολεμίους· καὶ ὁ φάσκων· ὸς ὁ τρέφων με ἐκ νεότητός μου. »κρυναν τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, κ. τ. ἑ. Χρής τοῦτο (2) τὸ, «Οὐαὶ οἱ ἐπισπώμενοι ἁμαρς σχοινίῳ μακρῷ, καὶ ὡς ζυγοῦ ἱμάντι δατὰς ἀνομίας. »Ὅσῳ δέ τις μακρύνει τὴν ἀνουτοῦ, τοσούτῳ μακρύνει ἑαυτὸν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ. Θήτωσαν ὡσεὶ χόρτος δωμάτων, ὃς πρὸ σπεσθῆναι ἐξηράνθη, κ. τ. ἑ. Ἡ διδασκαλία (3) τῶν κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ ἐπαιρομένων ὑψωμάτων χόρτος ἐστὶ δωμάτων, ξηραινόμενος πρὸ τοῦ ἐκσπασθῆναι· μήτε πλήρεις ποιῶν τὰς χεῖρας ἐν πράξεσιν ἀγαθαῖς, μήτε τὸν κόλπον ἐν γνώσει· περὶ ἧς οὐ φασὶν οἱ παράγοντες ὁμοίως τῷ εἰπόντι· «Παρελθὼν ὅψομαι τὸ ὅραμα τὸ μέγα τοῦτο. »