ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΔ΄.

τι ἐγὼ ἔγνωκα, ὅτι μέγας ὁ Κύριος, καὶ ὁ ος ἡμῶν παρὰ πάντας τοὺς θεοὺς, κ. τ. ἑ. ἐν Ἰοθώρ φησι (28) «Νῦν ἕγνων, ὅτι μέγας ος παρὰ πάντας τοὺς θεούς· »ὁ δὲ Προφήτης· τι ἐγὼ ἕγνων »πρῶτον, «ὅτι μέγας ὁ Κύριος, »«καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν παρὰ πάντας τοὺς θεούς. »ντα ὅσα ἠθέλησεν ὁ Κύριος, ἐποίησεν ἐν τῷ νῷ καὶ ἐν τῇ γῇ, ἐν ταῖς θαλάσσαις, καὶ ἐν αις ταῖς ἀβύσσοις, κ. τ. ἑ. Ὅσα ἐποίησεν (29) ριος ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐν τῇ γῇ, ἐν ταῖς θαλάσκαὶ ἐν ταῖς ἀβύσσοις καλά ἐστιν, ἅτε θελήματι μενα Θεοῦ. Εἰ δέ τίς ἐστιν ἐν οὐρανῷ, ὡς τὰ ματικὰ τῆς πονηρίας, ἢ ἐν τῇ γῇ, ὡς οἱ ἁμαρὶ ἄνθρωποι, ἢ ἐν ταῖς θαλάσσαις, ὡς ἡ τοῦ δράος κακία, ἢ ἐν ταῖς ἀβύσσοις, ὡς ἡ πονηρία τῶν τασσομένων ἐκεῖ ἀπελθεῖν· κακὸν τοῦτο οὐχ ὁ ἐποίησε τῷ θελήματι αὐτοῦ· «Ἐκ γὰρ στόμαΥψίστου οὐκ ἐξελεύσεται τὰ κακὰ καὶ τὸ ἀγαθόν. »ῦ αὐτοῦ. Ὥσπερ ὁ οὐρανὸς (30) ἁγίων δυνάἐστιν οἰκητήριον, οὔτω καὶ ἡ γῆ τῶν ἀνθρώ «Ὁ οὐρανὸς γὰρ, φησὶ, τοῦ οὐρανοῦ τῷ ίῳ, τὴν δὲ γῆν ἔδωκε τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. »ὥσπερ ἐν ταῖς τροπικῶς λεγομέναις θαλάσσαις τιν οἱ ἀντικείμενοι ἡμῖν δαίμονες, ἐν αἷς καὶ ὁ ιων ἐπλάσθη τοῦ ἐμπαίζειν αὐτῷ· οὕτω καὶ ἐν ἀλληγορικῶς λεγομέναις ἀβύσσοις οἱ καταχθόδαίμονες.