ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΖ΄.

αὐτοῦ. Γυνὴ τοῦ νοῦ (97) ἡ σοφία ἐστίν. σθητι γὰρ, φησὶν, αὐτῆς, καὶ τηρήσει σε. ον αὐτὴν, ἵνα σε περιλάβῃ, καὶ κτήσῃ ἀπʼ αὐγους σοφούς. »—«Εἶπον τὴν σοφίαν ἀδελφὴν ναι· »ἀδελφὴν δὲ αὐτὴν ὀνομάζει, διότι καὶ ἐκ τοῦ Πατρὸς πάντων ἐστί. Μνημονευτέον δὲ ῦ Ἀβραὰμ πῶς τὴν ἰδίαν γυναῖκα ὠνόμασεν ν, πάντως τοῦ βουλομένου τὴν σοφίαν εἶναι ὺ οὕτως εὐλογηθήσεται ἄνθρωπος ὁ φοβούτὸν Κόρον, κ. τ. ἑ. Ὁ λεγόμενος (98) ἅνς διὰ τὸ φοβεῖσθαι τὸν Κύριον ἀγρὸν ἔχει ν δὲ ἐν τοῖς κλίτεσι τῆς οἰκίας αὐτοῦ τὴν α· νεόφυτα δὲ ἐλαιῶν κύκλῳ τῆς τραπέζης τοὺς υἱούς.