79 to 82

Ἐκκλίνατε ἀπʼ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι, καὶ ἐξερευνήσω τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ μου, κ. τ. ἑ. Ἐὰν μὴ ἐκκλίνωσιν ἀφʼ ἡμῶν οἱ δαίμονες, τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ ποιεῖν οὐκ ἰσχύομεν· πρὸς γὰρ ταύτας μάλιστα ἵστανται, διά τὸ προξένους ἡμῖν γενέσθαι τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ. Ἀντιλαβοῦ μου κατὰ τὺ λόγιόν σου, καὶ ζή̣?σι, καὶ μὴ καταισχύνῃς με ἀπὸ τῆς προσδοκίας ν, κ. τ. ἑ. «Ὅτι ἡ θλίψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, δὲ ὑπομονὴ δοκιμὴν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα, ἡ δὲ ἐλοὐ καταισχύνει. »Γοῦ αὐτοῦ. «Κατὰ τὸ λόγιόν σου· »τουτέστι κατὰ ὑπόσχεσίν σου. Ἐπηγγείλω γὰρ ἐν τῷ νόμῳ ερασππίζειν τῶν φυλασσόντων αὐτόν. Τοῦτον τοίἔχοντα τὸν σκοπὸν τῆς σῆς προνοίας ἀξίωσον, ἵνα ἐπιτυχὼν τῆς ἐλπίδος, αἰσχύνης ἀναπλησθῶ. Τὸ λόγιον ἐνταῦθα τὴν ὑπόσχεσιν δηλοῖ· ἀντὶ τοῦ· Τὴν κγγελθεῖσάν μοι παράσχου σωτηρίαν. Βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι, καὶ μελετήσω τοῖς δικαιώμασί σου διαπαντὸς, κ. τ. ἑ. Εἰγὰρ ὶ ἔφη· «Βοηθός μου καὶ ἀντιλήπτωρ μου εἶ σὺ, »λὰ δεῖται βοηθείας ἀδιαλείπτου. Ἐν ὅσῳ γάρ ἐσμεν ταῦθα, οὔπω τέλειον τὸ «σωθήσομαι, »ἀλλʼ ὅταν τὰ τῶν ἀγγέλων ζήσωμεν τοῦ Θεοῦ. Τότε γὰρ καὶ λέτη δικαιωμάτων πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, τὰ τὴν σκιὰν, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἀλήθειαν.