Ancient Greek
1.125.3
Parmenides, Testimonia 1.125.3
Unproofread scanNot analysed yet
24 Aristot. Metaph. A 5. 986b18 Π. μὲν γὰρ ἔοικε τοῦ κατὰ τὸν λόγον ἑνὸς ὑπτεσθαι κτλ. vgl. S. 40. 13. b127 Π. δὲ μᾶλλον βλέπων ἔοικε ποῦ λέγειν. παρὰ γὰρ τὸ ὃν τὸ μὴ ὃν οὐδὲν ἀξίουν εἶναι, ἐξ ἀνάγκης ἐν οἷσται εἶναι τὸ ὃν καὶ ἄλλο οὐδὲν . . . ἀναγκαζόμενος δ᾽ ἀκολουθεῖν τοῖς φαινομένοις καὶ τὸ ἐν μὲν κατὰ τὸν λόγον, πλεῖω δὲ κατὰ τὴν αἴσθησιν ὑπολαμβάνων εἶναι. δύο τὰς αἰτίας καὶ δύο τὰς ἀρχὰς πάλιν τίθησι. θερμὸν καὶ ψυχρόν. οἷον πῦρ καὶ γῆν λέγων. τούτων δὲ κατὰ μὲν τὸ ὃν τὸ θερμὸν τάττει, θάτερον δὲ κατὰ τὸ μὴ ὃν [vgl. Alex. z. d. St. p. 45, 2]. Γ 5. 1010a1 περὶ τῶν ὄντων μὲν τὴν ἀλήθειαν ἐσκόπουν, τὰ δ᾽ ὄντα ὑπέλαβον εἶναι τὰ αἰσθητὰ μόνον.