Ancient Greek
1.133.6
Parmenides, Testimonia 1.133.6
Unproofread scanNot analysed yet
7. 52 K. . 60. 61 St.] PLATO Soph. 237 A Παρμενίδης δὲ ὁ μέγας, ὦ παῖ, παισὶν ἡμῖν οὕσιν ἀρχόμενός τε καὶ διὰ τέλους τοῦτο ἀπεμαρτύρατο, πεζῇ τε ὥδε ἑκάστοτε 25 λέγων καὶ μετὰ μέτρων· οὐ γὰρ μήποτε τοῦτ’ οὐδαμῇ /so die hlss. φησίν, εἶναι μὴ ἔοντα· ἀλλὰ —νόημα. ARISTOT. Metaph. N 2. 1089a 2 ἔδοξε γὰρ αὐτοῖς πάντ’ ἔσεσθαι ἐν τὰ ὄντα, αὐτὸ τὸ ὃν, εἰ μὴ τις λύσει καὶ ὁμόσε βαδίζεται τῷι Παρμενίδου λόγῳι ‘οὐ γὰρ —ἔοντα’. ἀλλ’ ἀνάγκη εἶναι τὸ μὴ ὃν δεῖξαι ὅτι ἔστιν. Ist vielleicht an B 6 anzuschließen.