Ancient Greek
2.68.3
Parmenides, Testimonia 2.68.3
Unproofread scanNot analysed yet
27 ARIST. Phys. Γ 6. 207*9 οὕτω γὰρ ὁριζόμεθα τὸ ὅλον οὐ μηδὲν ἄπεστιν οἷον ἀνθρώπων ὅλον ἢ κιβωτόν. ὥσπερ δὲ τὸ καθ’ ἕκαστον οὕτω καὶ τὸ κυρίως οἷον τὸ ὅλον οὐ μηδὲν ἐστιν ἔξω· οὐ δ’ ἐστιν ἀπουσία ἔξω, οὐ πᾶν ὅτι ἂν ἀπῇ. ὅλον δὲ καὶ τέλειον ἢ τὸ αὐτὸ πᾶμπαν ἢ σύγγενος τῇ φύσει ἐστιν. τέλειον δ’ οὐδὲν μὴ ἔχον τέλος· τὸ δὲ τέλος πέρας. διὸ βέλτιον οἱ τείον Παρμενίδην Μέλισσον εἰρῆχέναι· ὁ μὲν γὰρ τὸ ἀπείρον ὅλον φροῖν, ὁ δὲ τὸ ὅλον πεπεράνθαι ‘μεσσόθεν ἰσοπαλές’ (fr. 8, 44).