Ancient Greek
2.76.2
Parmenides, Testimonia 2.76.2
Unproofread scanNot analysed yet
ξυνὸν δέ μοι ἐστιν ὁπόθεν ἀξιώμαι· τοῦθι γὰρ πάλιν ἴξομαι αὖθις. 1—6. 7. 8. PROCL. Tim. p. 248 Schn. (post 1, 30) καὶ πάλιν· ‘εἰ δ’ —ἀταρπόν’, καὶ ‘οὔτε —φράσαις’ 3—8 SIMPL. Phys. 116, 25 εἰ δέ τις ἐπιθυμεῖ καὶ αὐτοῦ τοῦ Παρμενίδον ταύτας λέγοντος ἀκούσαι τὰς προτάσεις, τὴν μὲν τὸ παρὰ τὸ ὃν οὐχ ὃν καὶ οὐδὲν λέγουσαν, ἥτις ἡ αὐτὴ ἐστὶ τῇ τὸ ὃν μοναχῶς λέγεσθαι, εὑρήσει ἐν ἐκείνοις τοῖς ἔπεσιν· ‘ἡ μὲν —φράσαις’; PROCL. Parm. 1078, 1 καὶ γὰρ ἡ μὲν εἶναι φράσκουσα αὐτὸ χέλενθος Πειθοῦς ἐστι κατ’ αὐτόν. ἡ δὲ μὴ εἶναι λέγουσα ‘καὶ ὡς χρεῶν —ἀταρπόν’.