Ancient Greek
2.76.5 to 2.76.8
Parmenides, Testimonia 2.76.5-8
Unproofread scanNot analysed yet
εἰ δ’ ἄγ’ ἐγὼν ἐρέω, χώμισαι δέ σὺ μῦθον ἀκούσας, αἵπερ ὁδοὶ μοῦναι διζήσιός εἰσι νοῆσαι· ἡ μὲν ὅπως ἐστιν τε καὶ ὡς οὐχ ἔστι μὴ εἶναι Πειθοῦς ἐστι χέλενθος (Ἀληθείῃ γὰρ ὀπηδεῖ), 5 ἡ δ’ ὡς οὐχ ἔστιν τε καὶ ὡς χρεῶν ἐστι μὴ εἶναι, verba addidi) ‘αὐτὰρ —κέλενθος’ 1. 2 Idem ibid. 86, 25 ἀλλὰ καὶ τὸ πάντων ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν εἶναι λόγον τὸν τοῦ ὄντος ὁ Παρμενίδης φησὶν ἐν τούτοις ‘χρῆ —ἔστιν’.