Ancient Greek
3.138.5
Parmenides, Testimonia 3.138.5
Unproofread scanNot analysed yet
χρὴ τὸ λέγειν τε νοεῖν τ’ ἔον ἐμμεναι· ἔστι γὰρ εἶναι, μηδὲν δ’ οὐκ ἔστιν· τὰ σ’ ἐγὼ φράζεσθαι ἀγνοια. πρώτης γὰρ σ’ ἀφ’ ὁδοῦ ταύτης διζήσιος ,αὐτὰρ ἐπειτ’ ἀπὸ τῆς, ἣν δή βροτοὶ εἰδότες οὐδέν 5 πλάττονται, δίχανοι· ἀμηχανίη γὰρ ἐν αὐτῶν στήθεσιν ἐλύκει πλακτὸν νόον· οἱ δὲ φοροῦνται καοφοὶ ὁμῶς τυφλοὶ τε, τεθηπότες, ἀκριτα φύλα, οἷς τὸ πέλειν τε καὶ οὐχ εἶναι ταυτόν νενομίσται κοὐ ταυτόν, πάντων δὲ παλίντροπός ἐστι κέλευθος.