Ancient Greek
3.138.6
Parmenides, Testimonia 3.138.6
Unproofread scanNot analysed yet
7 [52 K. ,60. 61 St.] PLATO Soph. 237 A Παρμενίδης δὲ ὁ μέγας, ὦ παῖ, παιδὸν ἡμῖν οὐσὸν ἀρχόμενός τε καὶ διὰ τέλους τοῦτο ἀπεμαρτύρατο, πεζῇ τε ὧδε ἕκαστοτε λέγων [gesprächsweise] καὶ μετὰ μέτρων· οὐ γὰρ μήποτε τοῦτ’ οὐδαμῇ (so die hdss.) ,φησίν, εἶναι μὴ ὄντα· ἀλλὰ —νόημα. ARISTOT. Metaph. N 2. 1089a 2 ἔδοξε γὰρ αὐτοῖς πάντ’ ἐσεσθαι ἐν τὰ ὄντα, αὐτὸ τὸ ὂν, εἰ μὴ τις λύσει καὶ ὁμοῦ βιαθεῖται τῷ Παρμενίδου λόγῳ ‘οὐ γὰρ —ὄντα’ ἀλλ’ ἀνάγκη εἶναι τὸ μὴ ὂν δεῖξαι ὅτι ἐστιν.