Column 25

α τ' ἐστὶν ἐκείνων ἀφελομένη προσρῖψαι τοῖς τυχοῦσιν. τὸ τοίνυν καταλείπειν γονεῖς ἢ παῖδας ἢ γαμετὴν ἤ τινας ἄλλους τῶν ἐπ ιτηδείων ἐν συμφοραῖς ἐσομένους διὰ τὴν καταστροφὴν ἡμῶν ἢ καὶ τῶν ἀναγκαίων ἐλλείψοντας ἔχει μὲν ἀμέλει φυσικώτατον δηγμὸν καὶ δακρύων προέσεις ἐγείρει τῶι νοῦν ἔχοντι μόνον ἢ μάλιστα· τὸν δὲ τοσοῦτον χρόνον ὅσον ἐγλείψειν πείθεται τελ βαιον ὄντα. καὶ μεγάλ ην οὐ παρασ κευάζει λύ πην ἐπειδὴ ν σοφ οντες οἱ καταλειπόμενοι μεγάλως ὀδυνηθέντες ἐπ' αὐτῶ ι πλει ἀγαθοοντα ταταρησων αὐτοῖς παρε ασεων χαρήσεται δ μενος αὐτὸς ἐφ' οἷς περι πεποίηκε καὶ ἐφ' οἷς σ λαντ ωνοον νομένων υπθα μηκέτ' ὄντος δι δει τὴν αὐτὴν ἐνθυμούμενοναυ μή τι παθη ε ω οτ ν α ι ο ν προνενοηκέναι κηδεμόνας αὐτοῖς τεκε ο ους οὐδὲν ἐπιμελησομένους ἧττον ἑαυτοῦ. καὶ διότι συνγενεῖς ὄντες ἢ στερ γόμενοι διαφερόντως ὑπ' αὐτοῦ π ω ι σεισιν ἀστειοι γενναιότε ρον ἄλλων οἴσουσιν αὐτοῦ τὴν καταστροφήν. εἰ δὲ μή, διότι μάταιόν ἐστι τὰς ἰδίας φυγόντα κα κοπα θίας ἐπὶ ταῖς ἑτέρων συμφοράζειν. η ὅταν δ' ἐπὶ ξένης, φυσ ικὸς ὁ δηγμὸς