Ancient Greek · ~3 min
Column 16
Philodemus, P.Herc. 182 16-2
Not analysed yet
φιλοχρήματον ὄντα βλάπτειν τὰ μέγιστα καὶ τὸν ηγου ησειατ παντι δεεωμ Ὕπνος ω Ζεὺς ἐχθ ρὸς ὢν ἐκ τῆς τυχούσης αἰτίας ῥεῖψαι κἄπειτα πᾶσι ον ἕτερον θαῦμα ἰδέσθαι χ οὕτως αν ὡς ἡ μεῖς, ἔνιοι δὲ καὶ τιμωροῦνται #26καθάπερ Ἀπόλλων τοὺς ἐπευφημοῦνταςαἰδεῖσθαι θ' ἱερέαι καὶ τὰ τέκνα τῆς Νιόβης ἡ ἀδελφὴ καὶ τὸν Κάδμον ὁ Διόνυσος ἕνεκα τῆς τῶν θυγ ατέρων αὐτοῦ βλασφημίασ#26, οὐδ', εἰ πρὸς τοῦ πάθο υς εὐανάσειστοι γίνονται, καὶ τελέως εὐπαραλόγιστοι καὶ διαβολαῖς τῶν τυχόντων, ἐνίοτ ε δὲ καὶ τῶν ἐχθρῶν, κατὰ τῶν φιλτάτων πιστεύοντες. μανίας το ι γ α ροῦν οὐχ ὁμογενῆ εἶναι συμβέβηκε τὴν ὀργήν #26ὀλιγοχρόνιον μανίαν δέ τις εἴρηκεν#26, ἀλλ' ἐνίοτε τὴν ὄντως καλουμένην μανίαν ὀργὴν προσαγορεύομεν