Ancient Greek · ~3 min
Column 13
Philodemus, P.Herc. 220, 451, 1078/1080, 1669, 1693 13
Not analysed yet
θεωρή ματ' αὐτὸν ἐκ λύοντα τῆς ἀνθρωπίνης διαίτης ἐπὶ τὴν ὁδὸν τοῦ βίου τὴν φέρουσαν ὄντως εἰς πόλιν καὶ ἀγοράν, ὅπου πάντ' ἐστι τὰ πρὸς τὸ ζῆν, ἐπανάγειν, ἣν αὐτοὶ π ορεύονται. Καταγελάστως μὲν τὴν γεωμετρίαν ἡδονῆς καὶ κόσμου παρασκευαστικὴν εἶναι λέγου- σιν. Οὐ μὴν ἡμεῖς γε πάντα τὸν βίον εἰς ταύτην κατατίθεσθαι λ έγομεν. Πῶς δ' οὐδὲ βαιὸν αὐτοῦ φιλοσοφία ἕξει μ έρος αὐτὴ ν οὐδὲ ληθάργωι στοκεθεσ πώποτε φ ουσιν δὲ τ ὴν φιλοσοφίαν τ υσι ἐφαρμόττ ο ντες η υς λυλ τι ν τῶν περὶ ἠθῶν καὶ βίων κἀιπὶ τ ὰς αἱρέσεις καὶ φυγὰς διατεινόντων ἀναστρέφεται, δι' ὧν καὶ τὰ κατὰ τὴν πόλιν καὶ τὴν ἀγορὰν ὀρθότατα πάντω ν ἔστιν οἰκονομεῖν. Οἱ δὲ σοφισταὶ καὶ λελήθασιν εἰκόνας ἑαυτῶν παρατιθέν τες. Αἱ γὰρ τούτων διατριβαὶ νο