Ancient Greek · ~3 min
Column 15
Philodemus, P.Herc. 220, 451, 1078/1080, 1669, 1693 15
Not analysed yet
μοῖς ἀλλὰ τοῖς εἰκόσι χρῆσθαι καὶ τοῖς εὐλόγοις. Ὥστ' εἰ χρώμεθ' αὐτοῖς, μηδέποτ' ἂν δύνασθαι ταὐτὰ ποιεῖσ θαι. Καὶ γὰρ οὐδὲ διαμένειν τὸ δόξαν ποτὲ συμφέρον· ὅθεν οὐδ' ἐνδεχόμενον εἶναι ἕν, ὃ ἂν ἀπί ηι συνοίσει, καταλείπειν εἰκάζειν στοχαζόμενον τοῖς εὐλόγοις. Ἐρεῖν γὰρ σὺν νῶι πρὸς τοὺς ῥήτορας ἁπάντων τῶν φιλοσόφων οὐδεὶς ἔμ ελλε, δι ότι περὶ τῶ ν στοχασμ ῶ ι θηρευομέ νων τοῖς εἰκ όσιν καὶ τοῖς εὐλόγοις φωρ ῶ νται βουλευόμενοι καὶ κρίνοντες τια τ α χρη, ὃν τρόπον καὶ ἐπιστημ οὔτε π σ μαθεῖν λε ηο ν. Καὶ κατὰ λόγον γ' ὅτι παρὰ τὴν αἰτίαν τ αύτην ὑπέλαβον ἀναγκαστικοὺς εἶναι καὶ δὴ ὑποκεῖσθαι λό γ ους, οὐ τοιούτους ἀλλ' εἰκοβολοῦντας συνείρουσιν, ὥστε καὶ βουλεύ ον ται καὶ κρίνουσιν οὐκ ὀ ρθῶς ὑπ ὲρ τῶν συμφερ όντων καὶ πρὸς τού 33 τοις