Column 122

ρασκευάζειν λέγοντας. Καὶ γὰρ διορίσας τὸ μέλος ἔφη κινητικὸν εἶναι φύσει· πρὸς δ' οὖν τὴν ὑπόνοιαν τὴν οὕτω κωφὴν ἔοικεν ἐπεσπάσθαι τὸ τοῖς ἐλαύνουσιν ἐν ταῖς ναυσὶν καὶ τοῖς θερίζουσιν πάλαι καὶ τὸν οἶνον ἐργαζομένοις καὶ πολλοῖς ἄλλοις τῶν ἐπίπονα συντελούντων ἔργα τῶν ὀργάνων τινὰ παραπ ο ζε υ γνύειν· ὃ καὶ Πτολεμαῖον οὗτος γράφει πεποιηκέναι τοῖς καθέλκουσιν. Ἀλλ' οὐχ ὅτι κινεῖ καὶ παρίσταται τὰ μέλη πρὸς τὰς πράξεις οὔτ' ἐφιστάνουσιν οἱ παρ έ χ ο ν τες τὴν μουσικὴν οὔτε τότε συντελοῦσιν οἱ πράττοντες, ἄνευ δὲ μουσικῆς ἧττον δ ύνανται, τῶι δ’ ἀνεπιβλή τους ἐπὶ τὸν πόνον γίνεσθαι καὶ κουφότερον ποεῖν τῆι παραμείξει τῆς ἡδονῆς . Κἂν τὸν Ὀρφέα μ ὴ διὰ τὴν ἐξ οχὴν τῆς ἐμμελε ί α ς ὑ πακούωμεν μεμυθεῦσθα ι καὶ τοὺς λίθους καὶ τὰ δ έ ν δρα θελ γειν, ὡς καὶ νῦν ἡμεῖς γ’ εἰώθαμεν ὑπερβολ ι κῶς λέγειν*, ἀλλὰ τοῖς τριηραύλαις, ὥσπερ ὁ Στωικός, ἀναλ όγως ἐφεστῶτα ποιῶμεν οἰκοδόμοις, διὰ ταῦτα φήσομεν, οὐ διὰ τὰ τούτου ληρήματα. Χαρίεν δὲ τὸ μὴ μόνον φάναιτὰς ψυχὰς διατιθέ ναι πως τὸ μέλος, καιτα ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα, καθάπερ προ σεπιτεῖνον τὰ ἀλλο ν ε ι τα πρὸς σῶμα τη αρ ε ι αἴσθησιν κ ω ην κι ν ε ῖ· διὸ καὶ μ έ λεσιν ἐχρ ῆ ν τὸ σῶμα π ρ οδια κ ε ίμε