Column 123

νον ἐπιδείξαντα τὸ παραδοξότερον ἐπιφέρειν, οὐ μόνον δὲ τὸ σῶμα λέγοντ' ,ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχήν πως διατίθησιν . Οὐ μὴν ἀλλὰ θαύματος ἄξιον, πῶς ἐξ οὗ λέγει δείκνυται τὸ καὶ τὰ σώματα*· τὸ γὰρ πρόσωπον τὸ σχηματισθὲν ὡς τὸ τῶν ἀιδόντων ἐκείνησε καὶ παρέστησε πρὸς τὴν ἐνεργείαν τῆς ὠιδῆς, οὐ τὸ μέλος ἐκίνησεν τὸ σῶμα καὶ διέθηκέ πως, εἰ μὴ μέλος ἐστὶν ὁ σχηματισμός . Τὸ δὲ τὸν ζωγράφον ἐπιτυχεῖν τῆς ὁμ οιότητος, ὅτ' ἦισεν ὁ κιθαρωι δός, ὑπὸ μὲν τοῦ μέλους τὴν ἐπιτυχίαν ἐ θέλει ποιεῖν· ἀλλὰ τῆς ψυχῆς αὕτη ἐ στὶ μᾶλλον ἤπερ ἡ τῶν καθελκόντων*· ἰσχὺν γὰρ ἐμφαίνει προσειληφότας, ὅπερ ἐστὶν σωματικόν· ὥστ' ἐχρῆν ἐνηλλαχέναι καὶ διὰ μὲν τοῦ ζωγράφου τὸ τὴν ψυχὴν κινεῖσθαί π ω ς προσβιβάζειν, διὰ δὲ τῶν καθελκόντων τὸ καὶ τὰ σώματα . Ἄλλως δ' ἐπεζήτησεν ἄν τις ὑπερηδέως τί τῆς ὠιδῆς συμβαλλομένης ὅμοιον ἔγραψεν, ἀδυνατῶν πρότερον· οὐ γὰρ δὴ καὶ τεχνικωτέρους γε ποιεῖν τὸ μέλος ἐνόμιζεν, ἢ μακάριο ς ἦν τῆς συνέσεως . Ὁ δ' ἐπάγει τοῖς θαύμασιν τούτοις ἄλλα τέρατα, κινητικὸν λέγων μᾶλλον εἶναι τῆς λογιστικῆς διανοίας ντα ς τ ὸ μ έ λος αὐτὸ διαν ι παυ