Column 148

καὶ Δάμων, εἰ τοιαῦτα πρὸς τοὺς ἀληθινοὺς Ἀρεοπαγε ίτας ἔλεγε, καὶ μὴ τοὺς πλαττομένους, ἐφενάκιζεν ἀτηρῶς . Οὐ θαυμαστὸν δ' αὐτὴν οὐδ' ὅτι παρ' Ἀθηναίοις ἐτιμήθη καὶ πᾶσιν τοῖς Ἕλλησιν καὶ τῶν ἴσων καὶ τοῖς ἱερονίκαις ἠξιώθηι (καὶ γὰρ ἀγ α θὰ πολλὰ δεινά, πολλὰ δὲ καὶ μεγάλα κακά*· καὶ φιλοσοφίαν δέ, διὰ τὸ μὴ τετευχέναι τοῖς ὅλοις ἐπάθλων, ἀτιμάζειν ὥρἀ καὶ διὰ τὰ συ μπεπλεγμέν' ἃ προήγαγον σφόδρα καὶ τῆς ὑπὸ τούτων ἐπαινουμένης οὐδὲ ἐνδιδόασιν· εἴρηται δὲ πε ρὶ τοῦ μέρους κἀνταῦθα μέν, ἐπὶ πλεῖον δ' ἐν τῶι δευτέρωι τῶν ὑπομνημάτων. Ἀλλὰ μὴν θ εὸς μὲν οὐθεὶς εὑρετὴ ς ἐγένετο τῆς μουσικῆς ν, οὐδὲ πα ρέδωκε τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλ' οὕτω παρε ξέμαθον ὡς πρότερον ἀπεδώκαμεν· λόγον δὲ καὶ φρόνησιν καὶ παιδευτικὰς ἐπισ τήμας οὐδεὶς εὐσεβὴς νοε ῖ τὸν Ἑρμῆν καὶ τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τὰς Μούσασ*. εἰ δ' ὁ λόγος ἧι λογισμὸς ἐπήγαγεν τὴν μουσικήν, οὐκ ἤδη χρησίμη διὰ τὸ καὶ τὰ χείριστα· τὸν δὲ θεὸν ἂν λέ γωσι καὶ φρόνησι ν καὶ τὰς παιδε υτικὰς ἐ πιστήμ α ς ἀπολαβεῖν, ἀξι ώ σομεν τὰς αἰτίας· εἰ δ' εὗρ ο ν θεοὶ τ ὴν μουσικήν, κ α ὶ τὰς ἄ λ λ ας τέχνας ἀπέ