Column 149

δοσαν οἵδ ',ὥστ' αὐτὴν μόνην ἀποφήσο μ ε ν ὑπονο εῖν· ἐῶ γὰρ τὸ ὁσί ο ις διὰ λόγων ἀτ όπων θεοὺς εἰσῆχ θαι καταδεδειχότασ*· τὴν μέντοι γ' Ἀθηνᾶν καὶ μεμισηκέναι τοὺς αὐλοὺς μεμυθεύκασιν, καὶ τὸν ʽερμῆν ἄλλωι παραδεδωκέναι τὴν λύραν· τοῦτο δὲ καὶ πρὸς τὸν μουσικῆι θεοὺς χρῆσθαι λέγοντα πεπαίχθωι, καὶ τὰ δύο τὰ πρὸ αὐτοῦ μεταφερέσθω καὶ τὸ μουσικὸν μηδένα εἶναι λεγέσθω . Χωρὶς δὲ τοῦ τελευταίου ταῦτα καὶ πρὸς τοὺς μεγαλύνοντας ἐπὶ τῶι χαίρειν διὰ μουσικῆς τιμωμένους ἐφαρμοττέσθωι, καὶ τὸ μὴ προσδεῖσθαι τῶν τοιούτων μηδὲ πίπτειν κατ' αὐτούς, καὶ τὸ θαυμάσεσθαι διὰ ταὐτὸ καὶ τὴν τῶν βαρβάρ ων σ φ αγὴν ἄτοπον Ἕλλη σιν ε ἶν αι* (καὶ γὰρ διὰ τούτ ων ἔν ιοι τιμᾶν νομίζουσιν’, καὶ τὸ τοὺς νομοθέτας κ αὶ πολιτικοὺς ἴσως πεπλανῆσθαι τοῦτο συνεθίσαντασ*, καὶ τὸ νενομίσθαι καθάπερ ἡμεῖς ἀκουστικῶς ὑπ' αὐτῆς τερπόμεθα κἀκείνους, ἑτέρως δ' οὐδαμῶς· καὶ τἆλλα τὰ περὶ τοῦ μηδὲν πρὸς εὐσέβειαν οἰκεῖ ο ν ἔχε ιν εἰρημένα μετοι στέον. Οἱ δ' ἥρωες οὔτε θεῶ ν παῖδ ε ς ἦσαν καὶ εὑρετα ὶ . μᾶ λλον ἢ φ ρ ιδε φρονι μ ο ε α νυν ε χ ἐπετ ήΡΝ