Ancient Greek · ~3 min
Column 20
Philodemus, P.Herc. 408, 409, 434, 435, 1117, 1573, 1574, 1672 20
Not analysed yet
εντ κ αν εντε κατὰ τὴν τέχνην τριβῆς δεῖται καὶ συνηθείας πολλῆς καὶ ἀνατ ετα μένης, συνομολογεῖ τοῦτ' ἐσχηκέναι, καὶ μᾶλλον ἂν ὁ Ἐπίκουρος ἐστοχάζετ' αὐτοῦ τοῦτο χαριζόμενος, ὃ ἐκείνωι μὲν ἐφαίνετο μέγαν, τὴν πρόθεσιν δ' οὐκ ἐμποδίζει. νὴ Δία μ έντοι καὶ ἐὰν βούληι σκοπεῖν πῶς ἐγδέχεται τοῦθ' ὁ προιστάμενος εβια καιτεροσν φήσει πρὸς τὸ ὑπερέχειν ἀποδεδόσθαι τὸ δοκεῖ μᾶλλον ἢ πρὸς τὴν ῥητορικήν, αλλο εμπελεγωιτουσκν ἀλλὰ τὸ δοθὲν ἄγν ωστον ὑπάρχειν, ποτέρωι τοῦτ' ἐπέζευκται; ἕκαστον, ὡς ῥητοῖς ἀπομαχόμενον ἔσχηκεν συ κοφαντικάς, ἃς παρακαλεῖ, προχειρότητα ς. καίτοι τί ἄν τις ἐπὶ π λεῖον διατρίβο ι -σχεδὸν γὰρ -ἤπερ ἱκανὰ καὶ ταῦτα πρὸς τὸν τόπον; ἃ μέντοι παρὰ Μητροδώρωι γράφεται μαρτύρια τὴν δόξαν οὐ μᾶλλον ἐλέγξαι φαμὲν τὴν ἡμετέραν ἢ τούτου καὶ τονον λειν ἀπὸ τούτων τὸν Ἐπίκουρον ι τισαρ κμοκιθεν ουδαττεοσλ αυ θενχτα προσ υοιν αυ